3.4.15

Preparing Vacations with (a lot of) Kids

Τί σινιάλα σας στέλνει ο εαυτός σας όταν χρειάζεται ξεκούραση;
Κάποια ασθένεια;  Γκρίνια; Νεύρα; Do you go crazy?

Το πιο ξεκάθαρο σήμα που λαμβάνω εγώ είναι η τάση να σκαλίζω προορισμούς διακοπών.
Μπορεί να έχω έναν τόνο δουλειάς στον υπολογιστή και μία τυχαία φωτογραφία σε κάποιο site να γίνει ξαφνικά αφορμή να διρευνήσω εξονυχιστικά το συγκριτικό κόστος τριών ημερών στην Ύδρα με τρεις ημέρες στις Σπέτσες και όλες τις δραστηριότητες που θα ευχαριστούσαν εμάς και τα παιδιά σε κάθε επιλογή.
Μπορεί να έχει περάσει μία ολόκληρη ώρα προτού διαπιστώσω ότι ουπς! πάλι ξεχάστηκα, αλλά και μόνο αυτή η αναζήτηση με έχει ανανεώσει.
Αυτές τις μέρες δε σας κρύβω ότι μου συμβαίνει πάλι να ψάχνω λίγες μέρες απόδρασης για το Πάσχα, ξεκάθαρη ένδειξη ότι πλησιάζω στο battery low :)


Μιας και συχνά πυκνά με ρωτάνε -λόγω πολυτεκνίας- πώς τα καταφέρνουμε με τις διακοπές και ποιοί προορισμοί είναι καλύτεροι για παιδιά, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τα 4 βασικά σημεία της προετοιμασίας μας.

1. Διαλέγουμε προορισμό, με βάση τις εξής αρχές:
Κάθε προορισμός είναι kids friendly, αρκεί να ξέρω από πριν πού θα ξεκουραστούν ή/και θα χαρούν τα παιδιά
Ακόμη και το πιο ασφυκτικό περιβάλλον, όπως μία έκθεση τέχνης όπου δεν θα μπορούν να μιλήσουν καν μεγαλόφωνα (και ναι, το έχουμε κάνει πριν ακόμη κλείσουν τα 2 έτη) θα πάει μια χαρά αν τα έχουμε προετοιμάσει κατάλληλα και αν ταυτόχρονα έχουμε φροντίσει για το πού θα εκτονώσουν μετά την περίσσια ενέργειάς τους.
Τα πάντα εξαρτώνται από το πόση ενέργεια είμαστε εμείς διατεθειμένοι να βάλουμε.
Αν δεν έχουμε δυνάμεις για να κρατάμε στενά τα όρια, μπορεί να επιλέξουμε κάτι πολύ χαλαρό σαν την Αγία Άννα ή το κτήμα Αμφίκαια, ή αν θέλουμε να βάλουμε παραπάνω ενέργεια, μπορεί να διαλέξουμε πιο δύσκολα μονοπάτια, όπως οι χειμωνιάτικες διακοπές στην Θεσσαλονίκη με 2 παιδιά κάτω των 2 (τις οποίες δυστυχώς δεν έχω καταγεγραμμένες εδώ στο blog) ή η πεζοπορία στη φύση και με τα 4.

2. Διαλέγουμε διαμονή, με τις εξής προυποθέσεις:
Να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, ακόμη και αν το πληρώσουμε λίγο παραπάνω. Δε θεωρώ τον εαυτό μου μυγιάγγιχτο και έχω μείνει κατά καιρούς σε πολύ αμφιβόλου καθαριότητος μέρη. Όμως! κανείς δεν θέλει να κυνηγά 4 παιδιά για να μην ακουμπήσουν τίποτε μέσα στο δωμάτιο από αηδία. Δεν ξεκουράζεται κανείς έτσι.
Να υπάρχει οπωσδήποτε ψυγείο και αν γίνεται ένα βασικό κουζινάκι. Θα εξηγηθώ εκτενέστερα σε επόμενη ενότητα.
Παρενθετικά βέβαια να πω ότι τις καλύτερες διακοπές, τις έχουμε κάνει σε σπίτια φίλων, σε εξοχικά που μας τα παραχωρούν για λίγες μέρες και αυτή είναι η πιο εγγυημένη επιλογή, όπως εδώ στο Πήλιο. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που sites σαν το airbnb.com είναι τόσο δημοφιλή. Συνήθως οι φίλοι μας έχουν τα ίδια στανταρτς με εμάς και ξέρουμε από πριν τί μας περιμένει. Πέρα από την μία και μοναδική αρχική δυσκολία του να καθαρίσεις ένα σπίτι που ήταν κλειστό για μέρες, υπάρχει πάντα η ζεστασιά από την αίσθηση της παρουσίας τους σε όλο το χώρο, μπορούμε να μείνουμε όσες μέρες θέλουμε, ή να φύγουμε χωρίς περιορισμό και ένα ολόκληρο σπίτι είναι πολύ πιο βολικό για οικογένεια από ότι το ξενοδοχείο.
Τέλος έχουμε πάντα το νου μας να αφήσουμε στο σπίτι κάποιο δωράκι για τους φίλους μας, μαζί με τα πάντα καθαρά και περιποιημένα για όποτε επιστρέψουν, ώστε η διαμονή μας να είναι και για εκείνους δώρο. 

3. Πακετάρισμα, με βάση τις αρχές του ζεν μινιμαλισμού.
Κάθε παιδί διαλέγει τα ρούχα του, μια αλλαξιά για κάθε μέρα. 
Κάθε παιδί δικαιούται μία προσωπική τσάντα (μικρή) και μόνο όσα παιχνίδια χωρέσουν σε αυτή, μαζί με το νερό και ένα μικρό σνακ.
Κάθε παιδί έχει μαζί του ένα μικρό μαξιλαράκι και ένα μικρό σεντόνι. Έχουμε προμηθευτεί κάτι πολύ μικρά μαξιλαράκια από την ΙΚΕΑ (κάτι σαν 2 ευρώ κόστος) τα οποία είναι σωτήρια μέσα στο αυτοκίνητο για υπνάκους on the go, αλλά και στο ξενοδοχείο. Συνήθως η αλλαγή περιβάλλοντος δυσκολεύει τα παιδιά και το βράδυ δεν είναι εύκολο να τα πάρει ο ύπνος, αλλά αυτά τα μαξιλαράκια και το σεντόνι που μυρίζουν σπίτι, will do the work.
Δεν παίρνουμε ποτέ μαζί, σεσουάρ, μπλέντερ, σίδερο ή άλλες μικροσυσκευές που πιάνουν έξτρα χώρο. Τελευταία έχουμε εφαρμόσει και πιο extreme μέτρα πακεταρίσματος, όπως το να μην πάρουμε καρότσι μαζί ή να πάρουμε μόνο 2-3 αλλαξιές για κάθε παιδί και να βρούμε πλυντήριο στο προορισμό μας, αλλά φυσικά αυτό δεν είναι πρακτικό για όλους και "don't try it alone" αν δεν είστε πρόθυμοι να ασχοληθείτε με λίγη λάτζα στις διακοπές.

4. Φροντίζουμε το φαγητό, με ευλάβεια!
Κάποτε μου είπαν ότι τα παιδιά είναι χαρούμενα αν έχουν πολύ παιχνίδι και καλό φαγητό. So true! Γι'αυτό στο αυτοκίνητό μας υπάρχει πάντα ψυγειάκι γεμάτο με αυτό που λέμε clean food. Είναι κάτι που προετοιμάζω μέρες πριν μαζί με όλα τα υπόλοιπα που πακετάρουμε. Σάντουιτς, ή αραβικές πίτες με υγιεινά υλικά, ίσως και πιο περιποιημένα από άλλες φορές για να έχω δέλεαρ/αντίβαρο στις σαχλαμάρες που θα δουν έξω στα μαγαζιά. Πολλά φρούτα και τα αγαπημένα τους λαχανικά ντοματίνια, δακτυλάκια καρότου, αγγουριού κτλ που τα κρατούν καλά ενυδατωμένα. Κάποιες φορές υπάρχει ακόμη και γεύμα κανονικό μέσα σε αυτό το ψυγειάκι, με πλαστικά πιάτα, κουταλοπιρούνια, τραπεζομάντηλο του πικ νικ και όλα τα κομφόρ. Κάνουμε πάντα στάση για πικ νικ στη διαδρομή. Είναι κάτι που κάνει το ταξίδι πιο ξεκούραστο και φτάνουμε στον προορισμό γεμάτοι ενέργεια. Έχουμε δοκιμάσει σχεδόν όλους τους τρόπους να στήσει κάποιος πικ νικ και καταλήξαμε ότι αν δεν υπάρχουν προδιαγραφές με τραπέζια και πάγκους, ο πιο πρακτικός τρόπος είναι αυτός:


Περιλαμβάνει το λιγότερο λέρωμα για τα παιδιά και μπορείς πάντα να βρεις ένα σημείο με ωραία θέα. Το καλύτερό που μας έτυχε ποτέ ήταν στην Άνδρο, όταν είχαμε γυρισμένο το αυτοκίνητο στη θάλασσα και ξαφνικά κατέβηκαν πάπιες κοντά μας. Ήταν σαν να είχαμε τηλεόραση μαζί με το φαγητό, μα στο πιο υγιεινό του.  
Όταν φτάσουμε στον προορισμό, η επόμενη στάνταρτ στάση είναι πάντα το σούπερ μάρκετ.
Γάλα, γιαούρτι, μερέντα, φρούτα, ψωμί, τυρί είναι οι κλασικές προμήθειες που έχουμε πάντα στο ψυγειάκι του ξενοδοχείου που σας προανέφερα. Αν υπάρχει και κουζινάκι, θα έχουμε σίγουρα αυγουλάκια, το αγαπημένο μίνι γεύμα όλων μας. Η εκδοχή των ποσέ πάνω σε μια φέτα ψωμιού με ντομάτα, παρότι προτείνεται για πρωινό κάνει για εμάς την τέλεια εκδοχή για βραδινό διακοπών.

πηγή
και τέλος…

5. Εκτίμηση χρόνου ταξιδιού
That's a tricky one. Κάτι που μου πήρε καιρό να αποδεχτώ, είναι ότι οι χρόνοι όταν ταξιδεύεις με παιδιά είναι πολύ αλλιώς. Μην πιστέψετε ούτε για ένα λεπτό ότι η διαδρομή θα διαρκέσει για εσάς όσο και στους υπόλοιπους "κοινούς θνητούς", εκτός και αν ταξιδέψετε σε ώρες που τα παιδιά κοιμούνται. Σε κάθε άλλη περίπτωση, υπολογίστε ότι η διαδρομή θα πάρει περίπου 50% περισσότερο χρόνο. Αν πχ. η απόσταση Αθήνα-Θεσσαλονίκη είναι 5 ώρες, υπολογίστε ότι θα κάνετε τουλάχιστον 8. Προετοιμαστείτε από πριν έχοντας βρει ενδιαφέροντα σημεία στη διαδρομή για στάσεις. Ακόμη καλύτερα για μεγαλύτερες διαδρομές είναι η διανυκτέρευση στα μισά.
…τέλος, πάρτε μαζί ηχητικά παραμύθια σε cd, usb, κασέτες, ή όποια μορφή τα βρείτε. Είναι σωτήρια!

Ελπίζω να σας ετοίμασα κατάλληλα για τις πασχαλινές διακοπές.
Τώρα το μόνο που μένει:






26.3.15

Weeks of a #crazybigfamily

Μέσα στις 3 εβδομάδες που πέρασαν από την τελευταία ανάρτηση συνέβησαν τα εξής:

1. Μετακόμιση. Επώδυνη & βασανιστική. Μόνο ανακούφιση νιώθω που την αφήσαμε πίσω μας.


2. Συνάντηση αστραπή στο Playgroup Hellas με φίλες bloggers. Μια πολύ τρυφερή ανάμνηση. Τελευταία παρατηρώ ότι σχεδόν κάθε συνάντηση με fellow bloggers είναι καρποφόρα, γεμάτη γλύκα και περνάει σαν αστραπή. Ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός. Η Ασπασία του Playgroup μας περιποιήθηκε με το παραπάνω & φρόντισε ώστε η συνάντηση να κυλήσει αβίαστα. Χώρια που μας γέμισε με δωράκια στον αποχαιρετισμό.




3. Φωτογράφιση Πασχαλινή. Η χαρούμενη νότα των ημερών. Δείχνει να είναι μακριά το Πάσχα, μα όχι! Δυο εβδομάδες μόνο και αρχίζει η Mεγάλη Eβδομάδα. Αν θέλετε να δείτε τί εικόνες φτιάξαμε, μπορείτε να τις βρείτε στο πασχαλινά στολισμένο μαγαζί της Αθηνάς και να πάρετε ιδέες για τα δωράκια σας.


4. Μια διανυκτέρευση στο Παίδων. Μία ίωση που επέμενε και μας χάλασε κάθε σχέδιο ανεμελιάς για περισσότερες φωτογραφίσεις, γιορτές, βόλτες και δημιουργικότητα. Ευτυχώς και αυτό πέρασε.




3.3.15

Stefania & Yiannis

 Καλό μήνα!
Καθώς μπαίνει η άνοιξη και πολλοί ετοιμάζεστε για τη βάπτιση σας ζητώντας πληροφορίες για φωτογράφιση, θυμήθηκα ότι δεν σας έχω δείξει ποτέ αυτή την υπέροχη βάπτιση που φωτογράφισα το φθινόπωρο που πέρασε. Άνετα θα μπορούσε να περάσει και για Ανοιξιάτικη, οπότε εύχομαι να εμπνεύσει και τις δικές σας προετοιμασίες.
Ετοιμαστείτε για πολλές φωτογραφίες, διότι απλά έχω άδεια να σας δείξω!!!
(ναι, είμαι τόσο χαρούμενη κάθε φορά που δέχεστε να μοιραστείτε τις εικόνες σας)

Δήλωση: Λατρεύω τους όμορφους ανθρώπους!
Όχι αυτούς που έχουν όμορφα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Όχι!
Αυτούς που έχουν όμορφη ψυχή. Απαλή, καλοσυνάτη και ταπεινή.
Αν αυτά τα δυο μπορούν να συνυπάρξουν κιόλας είναι θαύμα.
Έχω παρατηρήσει ότι ενώ η κακία στους ανθρώπους είναι πάντα ίδια και απαράλλαχτη, η καλοσύνη και η ταπείνωση εκφράζονται με απίστευτη ποικιλία. Δένονται με τα υπάρχοντα  χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας και πλάθουν ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους που κάθε φορά μένω έκθαμβη να παρατηρώ.

Δυο τέτοιους ανθρώπους, όμορφους, συνειδητοποιούσα ότι είχα βρει, καθώς φωτογράφιζα τη Στεφανία & το Γιάννη. Δεν είχαμε ξαναειδωθεί ποτέ. Δυο λιτές συνεννοήσεις από τηλεφώνου μέσα στις διακοπές και βρεθήκαμε την ημέρα του μυστηρίου στο σπίτι τους στο θεολόγο. Το πρώτο τους μωρό ο Κωνσταντίνος. Χαρούμενος, συνεργάσιμος και πολύ ήρεμος, όπως πάντα ήρεμα είναι τα μωρά των όμορφων ανθρώπων.
Όχι επειδή γεννιούνται έτσι by default, αλλά επειδή ο αληθινά ταπεινός άνθρωπος ξέρει να αφουγκράζεται τις ανάγκες των άλλων χωρίς να προβάλει το δικό του παραμορφωτικό "εγώ" ενδιάμεσα και αυτό είναι ακριβώς ότι χρειάζεται ένα μωρό.

Σε όλη τη διάρκεια του μυστηρίου ευχόμουν να καταφέρω να αποτυπώσω αυτή την ομορφιά που αχόρταγα ρουφούσαν τα μάτια μου. Αλήθεια, τη βλέπετε και εσείς;
Επίσης ευχόμουν να καταφέρω να γίνω και εγώ κάποτε έτσι, όμορφος άνθρωπος…
Γιάννη & Στεφανία σας ευχαριστώ!
















     

   





 


28.2.15

Αρχή Σαρακοστής & η παιδική παχυσαρκία

Καλή Σαρακοστή!
Έφτασε πρόσφατα ένα mail στο inbox μου από την ομάδα του Babyzone για συμμετοχή σε εκστρατεία κατά της παιδικής παχυσαρκίας.

Εντελώς αντιφατικά, όλες αυτές τις μέρες διαβάζω κείμενα των Αγίων για τη νηστεία (λόγω της ημέρας Αντωνάκη), όπως αυτό και αυτό, και για αποκορύφωμα, σήμερα το πρωί, μια φίλη στο facebook έγραψε ότι "ίσως τελικά να μην υπάρχει πιο ξεκάθαρα αντιμνημονιακή πολιτική από τη νηστεία. Πώς να απειλήσεις με πείνα ένα λαό που πεινάει εκουσίως; Και τί έχει να φοβηθεί κάποιος που έμαθε να κυριαρχεί στον εαυτό του, αντί να τον εξουσιάζει η ανάγκη".

Με αυτές τις σκέψεις, το mail της εκστρατείας πήγα να το προσπεράσω σχεδόν ενοχλημένη. Η λογική μου έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν να έχουμε πρόβλημα παχυσαρκίας στη χώρα της μεσογειακής διατροφής & στη χώρα με παράδοση στις ατελείωτες νηστείες. Τουλάχιστον στο περιβάλλον μου δεν βλέπω κανένα παιδάκι παχύσαρκο και μάλλον όλα αυτά αφορούν μόνο τα αμερικανάκια.
Καθώς άνοιξα περισσότερα αρχεία όμως είδα τους αριθμούς:


Το πιο σοκαριστικό είναι ότι σύμφωνα με την έρευνα, "μόλις 1 στους 10 γονείς υπέρβαρων παιδιών μπορεί να αντιληφθεί ότι πραγματικά το παιδί του είναι υπέρβαρο"

…και μετά θυμήθηκα…
Θυμήθηκα τη μάχη που πρέπει να δώσω με τα παιδιά μου για το κολατσιό στο σχολείο, διότι "όλα τα παιδάκια παίρνουν κρουασάν".
Θυμήθηκα πόσο συχνά τα κορίτσια επιστρέφουν από το σχολείο χωρίς να έχουν φάει το φρούτο που πάντα έχουν στην τσάντα, διότι το τάδε παιδάκι, είχε καιρό να φάει (μήλο!;!), το ζήλεψε και του το έδωσαν.
Θυμήθηκα με πόση αποδοκιμασία (για να μην πω φρίκη) μας αντιμετωπίζουν οι άλλοι γονείς όταν τους λέμε ότι τα παιδιά νηστεύουν.
Θυμήθηκα -με γέλιο μα την αλήθεια- την ανατριχίλα πολλών γονιών όταν βγάζουμε στις βόλτες & τις παιδικές χαρές τα ταπεράκια με το χυλωμένο κουάκερ, αντί για μπισκότα ή πατατάκια.



Δεν είμαστε οι τέλειοι γονείς, ούτε κηρυγμένοι εχθροί των γλυκών, αλλά προσπαθούμε να θέτουμε βασικές αρχές και συναντάμε… αντιστάσεις.
Όσοι προσπαθείτε σαν κι εμάς, έχετε βιώσει κάτι από τα παραπάνω, είμαι σίγουρη. 
 Γι' αυτό το λόγο το Babyzone σε συνεργασία με το medNutrition ξεκίνησαν αυτή την εκστρατεία ενημέρωσης για την παιδική παχυσαρκία και χαρίζουν για μελέτη σε 5 τυχερούς
το βιβλίο “STOP στην παιδική παχυσαρκία” από τις Αλεξάνδρα Κουμπίτσκι και Χριστίνα Φοντόρ, Κλινικές διαιτολόγους-διατροφολόγους, της σειράς medNutrition Wellness. Αν θέλετε μια ευκαιρία να κερδίσετε, πατήστε εδώ. Αν επίσης, θέλετε να βοηθήσετε στη διάδοση αυτής της εκστρατείας, μπορείτε να μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους σας.
Για περισσότερα δεδομένα μπορείτε να στηριχτείτε στο παρακάτω infographic.

 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...