2.7.15

Hello darkness my old friend...

... I've come to talk with you again.

Σκοτείνιασε ο νους μας & ο ουρανός μαζί. Ξανά.

Και πώς να μη γίνει άλλωστε;
Οι 7 τελευταίες μέρες άλλαξαν τη ροή της ιστορίας.
Το παγκόσμιο μάς απευθύνεται με δηλώσεις, εκκλήσεις, ευχές και κατάρες.
Εμάς τους φτωχούς πολίτες ενός τόσο δα μικρού κράτους.

Τα καταφέρες πάλι βρε μπαγάσα Έλληνα να στρέψεις τα φώτα επάνω σου!
Μέχρι και ότι κινδυνεύεις να προκαλέσεις αρχή παγκοσμίου πολέμου με την απόφασή σου, σου είπαν κάποιοι!
Σκοτεινιάζεις υπό το βάρος τέτοιων δηλώσεων, δε σκοτεινιάζεις;

Και επειδή όταν σκοτεινιάζεις γίνεσαι εξωστρεφής Έλληνα, αρχίζεις να κοιτάς προς έξω.
Διαβάζεις, ψάχνεις, συζητάς, παθιάζεσαι, λες τη γνώμη σου χωρίς να σου τη ζητήσουν, σιχτιρίζεις, τσακώνεσαι, θυμώνεις, μονιάζεις ξανά, κλαις, ζητάς συγνώμη
(*Κάθε μια από τις εν λόγο εκδηλώσεις έχει δει η γράφουσα αυτές τις μέρες εντός facebook - μέσα από τη ζωή βγαλμένες)
…Δε φοβάσαι να εκτεθείς και σε θαυμάζω για αυτό.
Παλιά όλα τα παραπάνω τα έκανες στους δρόμους και τα καφενεία.
Τώρα έχεις μεταφέρει το μεσογειακό ταμπεραμέντο σου στο Facebook και στα χίλια δυο social media.
Αδιαφορείς επιδεικτικά για το politically correct. Αν δεν αγνοείς την ύπαρξή του ολοκληρωτικά, τουλάχιστον δεν καταλαβαίνεις γιατί καν επινοήθηκε.
Θεωρείς αυτονόητο ότι όλοι ψάχνουμε να βρούμε ποιά είναι η Αλήθεια &
θεωρείς αυτονόητο ότι θα μιλάμε και θα κονταροχτυπιόμαστε μέχρι εξοντώσεως αρκεί να αποκαλυφθεί αυτή η Αλήθεια.
Διότι τις σκοτεινιές σε αυτό τον τόπο τις τρώμε για πασατέμπο.
Τις καθίζουμε κάτω και τις κερνάμε κρασί ελληνικό μερακλήδικο.

Πρόσεχε όμως φίλε μου Έλληνα. Αδερφέ μου.
Πρόσεχε μην τυχόν και πάνω στο μεθύσι έχεις πατήσει delete στους φίλους σου.
Και την επόμενη μέρα, εκείνη των αποκαλυπτηρίων, όταν θα ξυπνήσεις ζαλισμένος από το μεθύσι και η αλήθεια θα στέκεται να σε κοιτά κατάματα, διαπιστώσεις ότι είσαι μόνος.
Διότι είσαι και πεισματάρης άμα ξυπνήσει η Μάνη και η Κρήτη μέσα σου.
Και κρατάς το πείσμα σου σαν μικρό παιδί.

Δεν τα λέω εγώ, κοίτα, τα λέει η Μάρω!
Η εθνική μας ψυχοθεραπεύτρια με την πένα που χτυπά στην καρδιά, μα φωτίζει το νου:
"Όσο, με πιεστικές συμβουλές, χειμαρρώδη επιχειρήματα, υπερσυναισθηματισμούς, υπερβολές, υποβολές, εντάσεις, και όσα περιέχει μια "πολιτική συζήτηση", πιέζουμε τον άλλον πώς να πράξει τόσο συντηρούμε την ανωριμότητα. Τη δικιά μας ανωριμότητα και του άλλου. 
Δεν το βλέπετε, ότι σαν λαός είμαστε καθηλωμένος σε παιδικές κυκλοθυμίες, παιδικά ξεσπάσματα, αυτοδικαίωση, παράπονα, μειονεξίες (με το ταίρι τους τις μεγαλομανίες), αντιδράσεις νηπίων; 
H πολιτική πράξη συνδέεται με ώριμους χαρακτήρες, όλα τα άλλα είναι επικίνδυνες επαναλήψεις παιδικών στερήσεων.
Ποτέ δεν θα επιλέγει σωστά μια κοινωνία που δεν ενηλικιώνεται".

Οι μέρες που ακολουθούν θα είναι βαριές και ασήκωτες.
Είτε αποφασίσεις το ναι, είτε το όχι μέσα από την κάλπη.
Το νου σου Έλληνα, αδερφέ μου.
Θέλω να ξέρω ότι θα είσαι εδώ, δίπλα μου.
Να μη με κάνεις delete αν ψήφισα το αντίθετο από εσένα.
 Να μου κρατάς το χέρι διότι φοβάμαι πολύ το σκοτάδι αν πρέπει μόνη μου να το διαβώ.



Οι φωτογραφίες είναι από την εκδήλωση που διοργάνωσε η ΑΜΚΟ "Give the kids" για να υποστηρίξει οικογένειες που έχουν πληγεί από την κρίση και στην οποία είχα την τιμή να συμμετέχω.
Λίγες, λιγοστές και φτωχές εικόνες- δείγμα του τί συμβαίνει όταν ενωμένοι άνθρωποι βοηθούν ο ένας τον άλλον. 
Όταν μαθαίνουμε τα παιδιά να απλώνουν το χέρι σε άλλα παιδιά.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο επίσημο site του Give the Kids εδώ, στο Ανθομέλι εδώ, στο My Lovable Baby εδώ, στο Babytips εδώ και να κάνετε like εδώ για τη δυνατότητα να προσφέρετε κάτι σε όσους μας χρειάζονται ήδη.





18.6.15

A Great Photo Shooting Spot in Athens


Σε περίπτωση που ψάχνατε ένα υπέροχο μέρος για να φωτογραφίσετε ή να φωτογραφηθείτε αυτό το σ/κ, σας έχω πρόταση:


Το Ζάππειο! 
Τόσο απλά. Το Ζάππειο.
Σίγουρα έχετε προσέξει αυτά τα υπέροχα ανθισμένα δέντρα σε όλη την Αττική. 
Τα λουλούδια τους είναι μπλε-μωβ και θα ορκιζόμουν ότι τα βλέπω πρώτη φορά στη ζωή μου, αλλά μένω στην Αττική από τότε που γεννήθηκα, οπότε μάλλον ήταν εδώ κάθε Άνοιξη και απλά δεν τα είχα προσέξει.
Στο Ζάππειο λοιπόν, θα βρείτε τον παράδεισο αυτών των δέντρων.
Μπαίνοντας απο την πλευρά της Αίγλης, υπάρχει ένας μεγάλος πεζόδρομος που είναι κατάφυτος δεξιά & αριστερά με αυτά. 
Είναι τόσο μαγικό το θέαμα που πρέπει να το δείτε:


Για να σας προλάβω πριν αρχίσετε το μέτρημα, εδώ βλέπετε τη φωτογραφίση μιας πολύτεκνης οικογένειας με 7 παιδάκια! Δεν είναι καταπληκτικοί;


Πριν κάμποσες μέρες έγινε η βάπτιση του νέου μέλους της οικογενείας και το Ζάππειο ήταν η επιλογή τους για τις "στημένες φωτογραφίες".
Όταν μου το ανακοίνωσαν τηλεφωνικά, φαντάστηκα ότι θα πάμε στο κλασικό σημείο με τη λίμνη και τα παπάκια (αλήθεια, υπάρχουν ακόμη;)
Φαντάζεστε την έκπληξή μου όταν κατέβηκα από το αυτοκίνητο και βρέθηκα μπροστά σε αυτό!



Νομίζω ότι δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι περισσότερο, από ένα υπέροχο σκηνικό για να φωτογραφίσω υπέροχα πρόσωπα. 




 

Σε όλες τις φωτογραφίες μπορώ να δω τα πρόσωπά τους ξέχειλα πληρότητας και με συγκινεί αφάνταστα.
Ναι! Ξέρω φυσικά ότι η καθημερινότητα μιας τόσο μεγάλης οικογένειας είναι κουραστική και χαώδης, πράγματι, αλλά είναι ένα θαύμα όταν κάτω από όλο αυτόν τον κόπο και το χάος, δεν μένει σαν κατακάθι η γκρίνια, αλλά η δοξολογία και η πληρότητα.
Είναι το μόνο κριτήριο για το αν αυτός ο (αφόρητος συχνά) κόπος άξιζε ή πήγε απλώς χαμένος.

 Αυτό το σ/κ αναμένεται υπέροχο.
Note to self: να κανακέψω λίγο παραπάνω τους υπέροχους ανθρώπους που έχω τριγύρω μου.



9.6.15

Summer Plans!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή μου αρέσει να κάνω σχέδια για το καλοκαίρι και να τα μοιράζομαι μαζί σας. Τα περσυνά μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.
Καθώς διανύουμε λοιπόν την τελευταία εβδομάδα του σχολείου, ήρθε επίσημα η στιγμή για σχέδια, ή απλώς για dream-building!



Φέτος όλα ξεκίνησαν με μια κοπιώδη αναζήτηση δραστηριοτήτων, summer camp και σχολείων για το καλοκαίρι. Με ατελείωτες συζητήσεις με φίλους περί του πώς διαχείριζονται το καυτό θέμα της εργασίας όταν υπάρχουν στο σπίτι παιδιά που διακοπεύουν, κτλ κτλ

…Και τελικά όλα κατέληξαν στην ανάλαφρη προσγείωση πάνω σε αυτό το άρθρο που είχα πολύ ανάγκη να διαβάσω φέτος και το συστήνω σε όσους από εσάς νιώθετε έστω και λίγη ανησυχία για το πώς θα απασχολήσετε τα παιδιά στο σπίτι το καλοκαίρι:
The Incredible List of 10 Steps to Create a Magical Summer for Kids

Λάτρεψα κάθε ένα από τα βήματα που προτείνει και νομίζω ότι θα το εφαρμόσουμε κατά γράμμα:

1. Start with a soundtrack/ Ελληνιστί "…βάλε μουσική..."
Αυτό θα είναι το εύκολο μέρος, το καλό ξεκίνημα!
2. Find water. Enter. Repeat/ Βρες νερό. Βούτηξε. Επανάλαβε
Τα παιδιά το έχουν απαιτήσει ήδη, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να το παρακάμψουμε. 
O βασικός λόγος που παραμένουμε στη suburbia.
3. Surround them with books/ Περιτριγύρισέ τα με βιβλία
Συνδρομή στην Δημοτική βιβλιοθήκη.  Check!
4. Do nothing/ Μην κάνεις τίποτε
Αυτό ήταν το καλυτερο μέρος και το κομμάτι που με βοήθησε πιο πολύ να χαλαρώσω. 
Επιλεκτική απραξία! Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι η μητέρα της δημιουργικότητας.
5. Spend lots of time in nature/ Πέρνα πολλή ώρα στη φύση
Εντάξει, μετράει και η θάλασσα, ε;  :) 
6. Watch foreign films and documentaries and amazing animation/ Δείτε ξενόγλωσσο κινηματογράφο & ντοκυμαντερ
Μμμμ δεν ξέρω για αυτό, ίσως το φυλάξω για βραδάκια με τον καλό μου
7. Make a big ole awesome craft/ Κάντε μια εντυπωσιακή κατασκευή
Υπάρχει κάτι που μου ζητουν καιρό τώρα και ποτέ δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ: 
να τους μάθω την ραπτομηχανή. 
Φέτος μάλλον ήρθε ο καιρός!
Θα χρησιμοποιήσω αυτή τη σειρά μαθημάτων για παιδιά:
5 week Summer Sew School (και ο Θεός βοηθός)
8. Explore your neighborhood and city/ Εξερευνήστε την γειτονιά και την πόλη σας.
Δεν χρειάζεται καν επεξήγηση. Ζούμε στην πιο ενδιαφέρουσα γωνιά του πλανήτη
9. Have your child set a goal and accomplish it by summer's end/ Βάλτε το παιδί να θέσει στόχο που θα πραγματοποιήσει μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Πάλι, υπάρχει αίτημα ανοιχτό. Θέλουν λένε, να μας καταλαβαίνουν όταν μιλάμε αγγλικά μεταξύ μας, κάτι που κάνουμε ακριβώς όταν δεν θέλουμε να μας καταλαβαίνουν, αλλά τέλος πάντων! 
10. Make magic/ Κάντε τα όλα μαγικά.
Σκοπεύουμε να το πετύχουμε με μικρές ολιγοήμερες εξορμήσεις που έχουν ήδη μπει στο πρόγραμμα και για τις οποίες δεν ξέρουν τίποτε. Απλά θα ξυπνήσουν κάποια πρωινά και θα βρίσκουν τις βαλίτσες έτοιμες για το άγνωστο. Σσσσσς!


Σας χαιρετώ με εικόνες από την πρώτη μας εξόρμηση στην παραλία με τα μαγιώ που διάλεξαν φέτος μόνα τους για πρώτη φορά τα παιδιά.
Κάθε χρόνο διάλεγα εγώ για λογαριασμό τους και έκλινα προς τα σχέδια τύπου σερφ για να έχουμε σίγουρη αντιηλική προστασία. Φέτος που μεγαλώσανε, δεν υπήρχε περίπτωση να τα πείσω για αυτή την επιλογή. Η επόμενη λύση ήταν τα μαγιώ της Sunuva που εγγυώνται ότι έχουν δείκτη προστασίας UPF 50+.



Με κέρδισαν εκτός των άλλων, για τα όμορφα σχεδιά τους, που παραμένουν παιδικά ενώ έχουν και έναν αέρα λίγο vintage. Αν αρέσουν και σε εσάς μπορείτε να τα βρειτε είτε στο βρετανικό site εδώ ή στο ελληνικό Alice On Board.





Λοιπόν; Εσείς τί σχέδια έχετε για φέτος;


Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 
Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

4.6.15

Coffee Time the Eastern way




Το σπίτι που μένουμε τώρα είναι γεμάτο με τριανταφυλλιές και μια μεγάλη βεράντα ακριβώς μπροστά τους..
Κάθε γνήσιος ανατολίτης γνωρίζει ότι αυτή είναι η ιδανική συνθήκη για πιεί τον καφέ του.
Όπως επίσης, κάθε γνήσιος ανατολίτης φροντίζει με ευλάβεια να χωρέσει κάπου εκεί κατά το απογευματάκι - στο golden hour- την ώρα του καφέ.
Όχι του καφέ στο ποτήρι που τον παίρνεις και τρέχεις, ή μιλάς, ή συλλογίζεσαι ακατάσχετα για όλα όσα εκκρεμούν να γίνουν… όοοοχι! 
Του άλλου, του ανατολίτικου καφέ.
Στο καλό φλυτζανάκι, με το μικρό επιτηδευμένο κέρασμα, ανάγνωσμα, την ησυχία και τον σούπερ αργό ρυθμό που σου επιτρέπει να θυμηθείς ποιός είσαι.

Οι μέρες μας όμως γέμισαν τόσο ασφυκτικά με υποχρεώσεις που δεν υπάρχει πια ούτε ίχνος ανατολίτικου ρυθμού εδώ τριγύρω. Αυτή η χρονιά έχει υπάρξει πολύ ευλογημένη για εμάς από πλευράς εργασίας, όμως αυτό σημαίνει πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή και έναν διαρκή αγώνα για σωστή κατανομή χρόνου μεταξύ εργασίας και παιδιών. 
Πόση δουλειά να αναλάβεις, πόση να αφήσεις, παρότι δεν το θέλεις;
Πόσος χρόνος είναι αρκετός χρόνος για τα παιδιά; 

Νιώθω ήδη ότι έχουμε χάσει την επαφή που είχαμε από τότε που γράφτηκαν στο ολοήμερο και τα παίρνουμε στις 4. Δεδομένου κιόλας ότι κοιμόμαστε από τις 8, μένει μόνο ένα 4ωρο. Τί να πρωτοκάνουμε! Οι κατασκευές έχουν κοπεί μαχαίρι, οι ώρες κοινής περιπλάνησης στον υπολογιστή για να γνωρίσουμε τα θαυμάσια του κόσμου επίσης, και ο εκνευρισμός έχει αυξηθεί κατακόρυφα.
Και είναι γνωστό ότι όταν κανείς φτάσει στα όριά του ξεχνά τις ραφιναρισμένες, μοντέρνες παιδαγωγικές λύσεις και καταφεύγει σε ό,τι αρχέγονο ξεπηδά από μέσα του, από τις καταβολές του.

…όπως την ιεροτελεστία του ανατολίτικου απογευματινού καφέ.
Το επιλεκτικό ωριαίο ραχάτι, παρόλα τα βουνά υποχρεώσεων που εκκρεμούν και θα έκαναν κάθε καθωσπρέπει νεο-γιάπι να μας αποκαλέσει τεμπέληδες.


 Σερβίρουμε ζεστό καφεδάκι για τους γονείς και ζεστό Nesquik για την πιτσιρικαρία. 
Είναι το ρόφημα-comfort drink που τα μικρά απολαμβάνουν απεριόριστα. 
Μας αρέσει εκτός των άλλων διότι έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνες C, D, όπως & τον πολυπόθητο σίδηρο στον οποίο έχουμε μόνιμη έλλειψη.
Δίνει όλα τα στοιχεία που είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό αλλά και με πολύ καλή γεύση.  



Φροντίζουμε για φροντισμένο συνοδευτικό.


 Παίρνουμε τα αγαπημένα βιβλία από τη δανειστική μας.


Κάνουμε πώς δεν βλέπουμε ατυχήματα & ατζαμοσύνες.


Και voila!
Λίγος χρόνος για να πούμε τα νέα του σχολείου, να ηρεμήσουμε τις εντάσεις, να πάρει η μαμά λίγες ανάσες, μα κυρίως, χρόνος να θυμηθούμε πόσο αγαπιόμαστε και πόσο απολαμβάνουμε ο ένας την παρουσία του άλλου.

Απαραίτητο συστατικό:
το πρωί πριν φύγουν να τους ψιθυρίσω συνομωτικά στο αυτί μετά το φιλάκι, 
"σε περιμένω το απόγευμα για καφεδάκι"...

Χρόνος για να ρουφήξουμε την ευωδιά από τα τριαντάφυλλα… 


Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 
Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

28.5.15

Φεστιβάλ Φωτογραφίας

Σήμερα φωτογράφισα ένα ακόμη σχολείο. Νηπιαγωγείο.
Η φωτογράφιση πήγε υπέροχα δεν έχω παράπονο.
Είμαι όμως ακόμη σοκαρισμένη από τις συνθήκες των εγκαταστάσεων. 
Το ίδιο το κτίριο άσχημο σαν φυλακή, με κάγκελα στα παράθυρα. 
Ένα ενιαίο δωμάτιο για 2 τμήματα και γραφείο για τις δασκάλες. Όλα σε ένα!
Όλα στριμωγμένα, το ένα πάνω στο άλλο.
Μια αυλή τουλάχιστον θλιβερή. Μια στάλα. Πουθενά χώρος για παιχνίδια ή τρέξιμο.
Οι δασκάλες πολύ έξυπνα έριξαν όλη τη χρονιά το βάρος στην κηπουρική και η μια πλευρά του άθλια-συρματοπλεγμένου-προαύλιου είχε γεμίσει με γλάστρες ανθισμένες. 
Λεβάντες, πιπερόριζες, γεράνια πολύχρωμα με καρτελάκια κρεμασμένα, τα ονομάτων των παιδιών που τα φροντίζουν.
Εκεί φωτογραφίσαμε και οι εικόνες δείχνουν μαγικές. 
Όπως μαγική είναι η στάση των δασκάλων.
Πώς αντέχουν; 

Η μια έρχεται από άλλο δήμο μακρινό και έχει ζητήσει να είναι εκεί η οργανική της θέση, διότι, λέει, κανείς δεν ήθελε αυτό το σχολείο. Η άλλη δασκάλα κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης ήρθε να μου ψιθυρίσει στο αυτί ότι το ένα παιδάκι που δεν δήλωσε συμμετοχή στη φωτογράφιση διοτι οι γονείς του δεν μπορούν να πληρώσουν, θα το τραβήξουμε τελικά και αυτό διότι θα καλύψει η ίδια τα έξοδα.

Καμιά φορά ψάχνουμε για θαύματα μεγάλα και κραυγαλέα στη ζωή μας, αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα από τη στάση και την ψυχή κάποιων ανθρώπων!
Χάρη σε αυτές τις ψυχές προχωράνε όλα ακόμη σε αυτόν τον τόπο και χρωστάμε βαθειά ευγνωμοσύνη σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που αξιοποιούν τη θέση και τα χαρίσματά τους για να υπηρετήσουν αφιλοκερδώς τον διπλανό τους.

Στο Δήμο μας λοιπόν, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με ψυχή.
 Και γίνονται αρκετές προσπάθειες ώστε να υπάρξει ενότητα & ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ αυτών των ανθρώπων.
Τα Φεστιβάλ είναι ένας τέτοιος δίαυλος και αυτές τις μέρες ένα νέο Φεστιβάλ ετοιμάζεται.

 Η Τοπική Συνεργασία Νέας Μάκρης ετοιμάζει ένα Φεστιβάλ Φωτογραφίας.
Μέσα από τις εικόνες του τόπου μας θα γνωρίσουμε και θα εκτιμήσουμε όσα υπάρχουν ήδη μπροστά στα μάτια μας. 
Θα συμμετάσχουμε σε διαγωνσμό Φωτογραφίας.
Θα υπάρξουν (και ήδη έχουν πραγματοποιηθεί κάποιες) δράσεις με street photography, νυχτερινή φωτογράφιση και άλλες φωτογραφικές εξορμήσεις.
Θα γίνουν συναντήσεις για να γνωριστούμε από κοντά, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας & να ονειρευτούμε μαζί.
Θα διερευνήσουμε τις προοπτικές μιας φωτογραφικής λέσχης στον τόπο μας.
Οι φωτογραφίες παρακάτω είναι από μια περασμένη συνάντηση όπου συναντήθηκαν οι επαγγελματίες φωτογράφοι της περιοχής με τους μαθητές και έγινε ένα μίνι εργαστήριο on the road για τη φωτογράφιση της πλατείας μας και της τοπικής αγοράς.









Περισσότερες φωτογραφίες, backstage και δήλωση συμμετοχής μπορείτε να κάνετε στη σελίδα της
Τοπικής Συνεργασίας Νέας Μάκρης.
Μη μείνετε όμως μόνο θεατές.
Πάρτε τη φωτογραφική μηχανή ή το κινητό σας και ελάτε, σας περιμένουμε...

19.5.15

Teepeelicious

Πρόσφατα είχα τη χαρά να φωτογραφίσω αυτές τις υπέροχες ινδιάνικες σκηνές και θέλω να σας τις παρουσιάσω.


Τις έβλεπα χρόνια πριν σε ξένα σάιτς και μάλιστα έχω ολόκληρο πίνακα στο Pinterest με σχέδια και οδηγίες για να φτιάξεις μία μόνος σου, μα επιτέλους δεν χρειάζεται.
Η υπέροχη Αναστέλλα, γνωστή σε όλους μας ως Decofairy, αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας κάτι που έφτιαξε το μαγικό της ραβδί αρχικά για την βάπτιση της κορούλας της.

Φτιάχνει λοιπόν για εμάς αυτές τις υπέροχες σκηνές και γράφει όλες τις λεπτομέρειες γύρω από τη χρήση και τη χρησιμότητά τους στο νέο της site το Teepeelicious, που είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάσετε με λεπτομέρεια.
Για να αποκτήσετε μία μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Εμείς πάντως δεν έχουμε λόγια για να περιγράψουμε πόσο ενθουσιασμένοι είμαστε με το νέο μας απόκτημα.


Προς το παρόν το σκηνάκι μας είναι στημένο μέσα στο σπίτι και περιμένουμε εναγωνίως τα καλοκαιρινά μπάνια για να το αξιοποιήσουμε στο έπακρο. 
Ακόμη και εντός των θυρών όμως έχει αποδειχθεί πολύτιμο ως:

 σπιτάκι
reading nook
προσωπικός-χώρος-για-όταν-με-τσαντίζετε-και-θέλω-την-ησυχία-μου
(λειτουργεί ως τέτοιο ειδικά για την 3χρονη σουσού, η οποία μας κλείνει ερμητικά και τις πόρτες)
χώρος φιλοξενιας των φίλων μας
κάστρο
σπηλιά για προσφύλαξη από τους δεινόσαυρους
χώρος για μεσημεριανή σιέστα
hot-spot για όλες εκείνες τις δύσκολες συζητήσεις που έχουν να κάνουν με βελτίωση συμπεριφοράς
(εννοείται ότι μπαίνω και εγώ μαζί τους μέσα!)

Αυτά τα σκηνάκια είναι πραγματικά όνειρο!





Όλα τα υπέροχα photo props για τη φωτογράφιση είναι φτιαγμένα από το Craftaholic

3.4.15

Preparing Vacations with (a lot of) Kids

Τί σινιάλα σας στέλνει ο εαυτός σας όταν χρειάζεται ξεκούραση;
Κάποια ασθένεια;  Γκρίνια; Νεύρα; Do you go crazy?

Το πιο ξεκάθαρο σήμα που λαμβάνω εγώ είναι η τάση να σκαλίζω προορισμούς διακοπών.
Μπορεί να έχω έναν τόνο δουλειάς στον υπολογιστή και μία τυχαία φωτογραφία σε κάποιο site να γίνει ξαφνικά αφορμή να διρευνήσω εξονυχιστικά το συγκριτικό κόστος τριών ημερών στην Ύδρα με τρεις ημέρες στις Σπέτσες και όλες τις δραστηριότητες που θα ευχαριστούσαν εμάς και τα παιδιά σε κάθε επιλογή.
Μπορεί να έχει περάσει μία ολόκληρη ώρα προτού διαπιστώσω ότι ουπς! πάλι ξεχάστηκα, αλλά και μόνο αυτή η αναζήτηση με έχει ανανεώσει.
Αυτές τις μέρες δε σας κρύβω ότι μου συμβαίνει πάλι να ψάχνω λίγες μέρες απόδρασης για το Πάσχα, ξεκάθαρη ένδειξη ότι πλησιάζω στο battery low :)


Μιας και συχνά πυκνά με ρωτάνε -λόγω πολυτεκνίας- πώς τα καταφέρνουμε με τις διακοπές και ποιοί προορισμοί είναι καλύτεροι για παιδιά, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τα 4 βασικά σημεία της προετοιμασίας μας.

1. Διαλέγουμε προορισμό, με βάση τις εξής αρχές:
Κάθε προορισμός είναι kids friendly, αρκεί να ξέρω από πριν πού θα ξεκουραστούν ή/και θα χαρούν τα παιδιά
Ακόμη και το πιο ασφυκτικό περιβάλλον, όπως μία έκθεση τέχνης όπου δεν θα μπορούν να μιλήσουν καν μεγαλόφωνα (και ναι, το έχουμε κάνει πριν ακόμη κλείσουν τα 2 έτη) θα πάει μια χαρά αν τα έχουμε προετοιμάσει κατάλληλα και αν ταυτόχρονα έχουμε φροντίσει για το πού θα εκτονώσουν μετά την περίσσια ενέργειάς τους.
Τα πάντα εξαρτώνται από το πόση ενέργεια είμαστε εμείς διατεθειμένοι να βάλουμε.
Αν δεν έχουμε δυνάμεις για να κρατάμε στενά τα όρια, μπορεί να επιλέξουμε κάτι πολύ χαλαρό σαν την Αγία Άννα ή το κτήμα Αμφίκαια, ή αν θέλουμε να βάλουμε παραπάνω ενέργεια, μπορεί να διαλέξουμε πιο δύσκολα μονοπάτια, όπως οι χειμωνιάτικες διακοπές στην Θεσσαλονίκη με 2 παιδιά κάτω των 2 (τις οποίες δυστυχώς δεν έχω καταγεγραμμένες εδώ στο blog) ή η πεζοπορία στη φύση και με τα 4.

2. Διαλέγουμε διαμονή, με τις εξής προυποθέσεις:
Να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, ακόμη και αν το πληρώσουμε λίγο παραπάνω. Δε θεωρώ τον εαυτό μου μυγιάγγιχτο και έχω μείνει κατά καιρούς σε πολύ αμφιβόλου καθαριότητος μέρη. Όμως! κανείς δεν θέλει να κυνηγά 4 παιδιά για να μην ακουμπήσουν τίποτε μέσα στο δωμάτιο από αηδία. Δεν ξεκουράζεται κανείς έτσι.
Να υπάρχει οπωσδήποτε ψυγείο και αν γίνεται ένα βασικό κουζινάκι. Θα εξηγηθώ εκτενέστερα σε επόμενη ενότητα.
Παρενθετικά βέβαια να πω ότι τις καλύτερες διακοπές, τις έχουμε κάνει σε σπίτια φίλων, σε εξοχικά που μας τα παραχωρούν για λίγες μέρες και αυτή είναι η πιο εγγυημένη επιλογή, όπως εδώ στο Πήλιο. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που sites σαν το airbnb.com είναι τόσο δημοφιλή. Συνήθως οι φίλοι μας έχουν τα ίδια στανταρτς με εμάς και ξέρουμε από πριν τί μας περιμένει. Πέρα από την μία και μοναδική αρχική δυσκολία του να καθαρίσεις ένα σπίτι που ήταν κλειστό για μέρες, υπάρχει πάντα η ζεστασιά από την αίσθηση της παρουσίας τους σε όλο το χώρο, μπορούμε να μείνουμε όσες μέρες θέλουμε, ή να φύγουμε χωρίς περιορισμό και ένα ολόκληρο σπίτι είναι πολύ πιο βολικό για οικογένεια από ότι το ξενοδοχείο.
Τέλος έχουμε πάντα το νου μας να αφήσουμε στο σπίτι κάποιο δωράκι για τους φίλους μας, μαζί με τα πάντα καθαρά και περιποιημένα για όποτε επιστρέψουν, ώστε η διαμονή μας να είναι και για εκείνους δώρο. 

3. Πακετάρισμα, με βάση τις αρχές του ζεν μινιμαλισμού.
Κάθε παιδί διαλέγει τα ρούχα του, μια αλλαξιά για κάθε μέρα. 
Κάθε παιδί δικαιούται μία προσωπική τσάντα (μικρή) και μόνο όσα παιχνίδια χωρέσουν σε αυτή, μαζί με το νερό και ένα μικρό σνακ.
Κάθε παιδί έχει μαζί του ένα μικρό μαξιλαράκι και ένα μικρό σεντόνι. Έχουμε προμηθευτεί κάτι πολύ μικρά μαξιλαράκια από την ΙΚΕΑ (κάτι σαν 2 ευρώ κόστος) τα οποία είναι σωτήρια μέσα στο αυτοκίνητο για υπνάκους on the go, αλλά και στο ξενοδοχείο. Συνήθως η αλλαγή περιβάλλοντος δυσκολεύει τα παιδιά και το βράδυ δεν είναι εύκολο να τα πάρει ο ύπνος, αλλά αυτά τα μαξιλαράκια και το σεντόνι που μυρίζουν σπίτι, will do the work.
Δεν παίρνουμε ποτέ μαζί, σεσουάρ, μπλέντερ, σίδερο ή άλλες μικροσυσκευές που πιάνουν έξτρα χώρο. Τελευταία έχουμε εφαρμόσει και πιο extreme μέτρα πακεταρίσματος, όπως το να μην πάρουμε καρότσι μαζί ή να πάρουμε μόνο 2-3 αλλαξιές για κάθε παιδί και να βρούμε πλυντήριο στο προορισμό μας, αλλά φυσικά αυτό δεν είναι πρακτικό για όλους και "don't try it alone" αν δεν είστε πρόθυμοι να ασχοληθείτε με λίγη λάτζα στις διακοπές.

4. Φροντίζουμε το φαγητό, με ευλάβεια!
Κάποτε μου είπαν ότι τα παιδιά είναι χαρούμενα αν έχουν πολύ παιχνίδι και καλό φαγητό. So true! Γι'αυτό στο αυτοκίνητό μας υπάρχει πάντα ψυγειάκι γεμάτο με αυτό που λέμε clean food. Είναι κάτι που προετοιμάζω μέρες πριν μαζί με όλα τα υπόλοιπα που πακετάρουμε. Σάντουιτς, ή αραβικές πίτες με υγιεινά υλικά, ίσως και πιο περιποιημένα από άλλες φορές για να έχω δέλεαρ/αντίβαρο στις σαχλαμάρες που θα δουν έξω στα μαγαζιά. Πολλά φρούτα και τα αγαπημένα τους λαχανικά ντοματίνια, δακτυλάκια καρότου, αγγουριού κτλ που τα κρατούν καλά ενυδατωμένα. Κάποιες φορές υπάρχει ακόμη και γεύμα κανονικό μέσα σε αυτό το ψυγειάκι, με πλαστικά πιάτα, κουταλοπιρούνια, τραπεζομάντηλο του πικ νικ και όλα τα κομφόρ. Κάνουμε πάντα στάση για πικ νικ στη διαδρομή. Είναι κάτι που κάνει το ταξίδι πιο ξεκούραστο και φτάνουμε στον προορισμό γεμάτοι ενέργεια. Έχουμε δοκιμάσει σχεδόν όλους τους τρόπους να στήσει κάποιος πικ νικ και καταλήξαμε ότι αν δεν υπάρχουν προδιαγραφές με τραπέζια και πάγκους, ο πιο πρακτικός τρόπος είναι αυτός:


Περιλαμβάνει το λιγότερο λέρωμα για τα παιδιά και μπορείς πάντα να βρεις ένα σημείο με ωραία θέα. Το καλύτερό που μας έτυχε ποτέ ήταν στην Άνδρο, όταν είχαμε γυρισμένο το αυτοκίνητο στη θάλασσα και ξαφνικά κατέβηκαν πάπιες κοντά μας. Ήταν σαν να είχαμε τηλεόραση μαζί με το φαγητό, μα στο πιο υγιεινό του.  
Όταν φτάσουμε στον προορισμό, η επόμενη στάνταρτ στάση είναι πάντα το σούπερ μάρκετ.
Γάλα, γιαούρτι, μερέντα, φρούτα, ψωμί, τυρί είναι οι κλασικές προμήθειες που έχουμε πάντα στο ψυγειάκι του ξενοδοχείου που σας προανέφερα. Αν υπάρχει και κουζινάκι, θα έχουμε σίγουρα αυγουλάκια, το αγαπημένο μίνι γεύμα όλων μας. Η εκδοχή των ποσέ πάνω σε μια φέτα ψωμιού με ντομάτα, παρότι προτείνεται για πρωινό κάνει για εμάς την τέλεια εκδοχή για βραδινό διακοπών.

πηγή
και τέλος…

5. Εκτίμηση χρόνου ταξιδιού
That's a tricky one. Κάτι που μου πήρε καιρό να αποδεχτώ, είναι ότι οι χρόνοι όταν ταξιδεύεις με παιδιά είναι πολύ αλλιώς. Μην πιστέψετε ούτε για ένα λεπτό ότι η διαδρομή θα διαρκέσει για εσάς όσο και στους υπόλοιπους "κοινούς θνητούς", εκτός και αν ταξιδέψετε σε ώρες που τα παιδιά κοιμούνται. Σε κάθε άλλη περίπτωση, υπολογίστε ότι η διαδρομή θα πάρει περίπου 50% περισσότερο χρόνο. Αν πχ. η απόσταση Αθήνα-Θεσσαλονίκη είναι 5 ώρες, υπολογίστε ότι θα κάνετε τουλάχιστον 8. Προετοιμαστείτε από πριν έχοντας βρει ενδιαφέροντα σημεία στη διαδρομή για στάσεις. Ακόμη καλύτερα για μεγαλύτερες διαδρομές είναι η διανυκτέρευση στα μισά.
…τέλος, πάρτε μαζί ηχητικά παραμύθια σε cd, usb, κασέτες, ή όποια μορφή τα βρείτε. Είναι σωτήρια!

Ελπίζω να σας ετοίμασα κατάλληλα για τις πασχαλινές διακοπές.
Τώρα το μόνο που μένει:






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...