24.11.16

6 Things kids can enjoy only in Nafpaktos


Κάθε φορά που ετοιμαζόμαστε για νέο προορισμό, οργώνω το διαδίκτυο ψάχνωντας για λίγες inside πληροφορίες, από αυτές που ξέρουν μόνο οι ντόπιοι.
Τα μονοπάτια για λίγους. Το γλυκούλι, άγνωστο ξενοδοχείο που όμως είναι σκέτο διαμάντι. Την τοπική λιχουδιά που φυλάσσεται σαν κοινό μυστικό όλων. Το ταβερνάκι που φτιάχνει τις πιο μερακλήδικες γεύσεις. Αυτά τα μικρά που απογειώνουν το ταξίδι σε άλλο επίπεδο.
Για τους γνωστούς προορισμούς συνήθως βρίσκω τέτοια διαμαντάκια, αλλά όταν πρόκειται για μικρότερες πόλεις, το ψάξιμο γίνεται όλο και πιο δύσκολο.

Σήμερα λοιπόν, έχω φτιάξει τη λίστα με τα 6 σημεία ενδιαφέροντος στη Ναύπακτο που θα σας φανούν χρήσιμα όταν βρεθείτε εκεί με τα πιτσιρίκια σας.
Αν έχετε κι άλλες πληροφορίες, που δεν τις δείτε γραμμένες παρακάτω, προσθέστε τις στα σχόλια, ώστε να συμπληρωθεί ο οδηγός και με τη δική σας συνδρομή.


12.11.16

The Al Hammam in Plaka

Πώς είστε αυτό το Σάββατο φίλοι;
Εμείς μόλις επιστρέψαμε από μια εβδομάδα επαγγελματικών ταξιδιών πρώτα στο κρύο Λονδίνο και μετά στη Θεσσαλονίκη όπου είμασταν μόνοι χωρίς παιδιά και σήμερα έχω περάσει όλη τη μέρα ανάμεσα σε αγκαλιές, αργά γεύματα, χουζουρέματα, πλυντήρια και καθαριότητες.
Καθώς η μέρα πλησιάζει στο τέλος, είμαι τόσο χαρούμενη που απολαμβάνω και πάλι το καθαρό μου σπιτάκι και τους ανατολίτικους αργούς ρυθμούς μου, που δεν θα μπορούσα να μην ανατρέξω σε μια ακόμη ανατολίτικη εμπειρία που είχαμε πρόσφατα και την οποία δεν έχω προλάβει ακόμη να μοιραστώ μαζί σας: 
το Χαμάμ.
Διότι μπορεί μεν να λατρεύουμε ζηλεύουμε το καλά δομημένο και ασφαλές επαγγελματικό περιβάλλον της Δύσης, αλλά η παράδοση που έχουμε κληρονομήσει από την Ανατολή για την ποιότητα ζωής δεν συγκρίνεται με τίποτε.
Άσχετα που κοντεύουμε να την ξεχάσουμε πια.

Αυτή η ανάρτηση λοιπόν θέλω να είναι μια αναφορά στις ρίζες όλων ημών που μοιραζόμαστε καταγωγή προσφυγική από την ανατολή και μια μνεία σε έναν τρόπο ζωής ξεχασμένο που όμως μοιάζει με έργο τέχνης.
Ελάτε σε ένα ταξίδι στην ανατολή... αυτή θα είναι μια μακρά, αργόσυρτη ανάρτηση κι ελπίζω να την απολαύσετε όσο κι εγώ...


31.10.16

Bliss in the Chestnust Forest

Δεν υπάρχουν αρκετά λόγια για να σας περιγράψω πόσο λατρεύουμε τα κάστανα.
Μπορεί να σιχαινόμαστε τις Οκτωβριανές κολοκύθες, αλλά με τα κάστανα έχουμε πάθος.
Ομηρικοί οι καβγάδες εδώ στο καλυβάκι μας για το πώς θα μοιραστούν ακριβοδίκαια.
Ίσως τόσοι καβγάδες όσοι και για τις σοκολάτες, κάτι που λέει πολλά.
Καθώς το σκέφτομαι, είναι παράξενο πώς και δεν είχαμε βρεθεί ποτέ μέχρι τώρα σε καστανοδάσος και είναι ακόμη πιο παράξενο που δεν σκεφτήκαμε από μόνοι μας να το ψάξουμε νωρίτερα σαν χειμερινή εμπειρία για τα παιδιά.

 Όταν ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στην Ναύπακτο, η ομάδα Go Nafpaktia μας ενημέρωσε ότι υπάρχει ένα μεγάλο καστανόδασος στην ορεινή Ναυπακτία και ότι ήταν στο πρόγραμμα να το επισκεφτούμε. Το περιμέναμε πώς και πώς.
 Όπως πάντα τα παιδιά δεν ήξεραν τίποτε απολύτως.
Αυτή η θαυμαστή γωνιά του κόσμου θα ξετυλιγόταν σαν δώρο μπροστά τους
Ανυπομονούσα να δω αυτά τα γεμάτα έκπληξη φατσάκια και τελικά πρέπει να παραδεχτώ ότι ζω για αυτή τη στιγμή των παιδιών.
Τη στιγμή της έκστασης μπροστά στο θαύμα που είναι ο κόσμος μας.
Φεύγοντας από την παραθαλάσσια Ναύπακτο και με οδήγηση προς τα ορεινά για περίπου 1μιση ώρα, αντικρύσαμε αυτή τη self explanatory ταμπέλα.
Ακόμη και οι πιο μικρούληδες που δεν ήξεραν ανάγνωση έπιασαν το υπονοούμενο.

15.10.16

Ιππότες, Πειρατές και Δεσποσύνες: Η Ναυμαχία του Lepanto

Η αγαπημένη μας εποχή είναι αυτή των ιπποτών!
Κάθε μέρα η συμμορία εδώ στο σπίτι στήνει παλάτια με κανόνια, ιππότες, πειρατές και δεσποσύνες χρησιμοποιώντας τα playmobil και κάθε γωνιά του σπιτιού γκρρρ.
Ήταν λοιπόν φυσικό επόμενο να αγαπήσουμε
με την πρώτη ματιά την Ναύπακτο όπως μας σύστησε σε αυτήν η εξαιρετική ομάδα του Go Nafpaktia.



4.10.16

Soft as Cotton

Στην τελευταία μας εξόρμηση περάσαμε έξω από μια αγροτική περιοχή, λίγο μετά τη Θήβα και τα χωράφια ήταν γεμάτα βαμβάκι.
Το θέαμα ήταν τόσο όμορφο. Σας έτυχε να το δείτε ποτέ;
Σταματήσαμε φυσικά. Να το πιάσουμε στα χέρια μας, να το νιώσουμε και σας προτείνω να το κάνετε οπωσδήποτε αν βρείτε την ευκαιρία.
Μέσα στο τραχύ σκούρο χώμα φυτρώνει κάτι τόσο απαλό και κατάλευκο όπως το βαμβάκι.
Ένα ακόμη θαύμα.
Συνειρμικά το παρομοίασα μέσα μου με τη γέννηση ενός μωρού, μιας και η σκέψη του είναι πολύ έντονη μέσα μου τελευταία.
Η μικρή μας έγινε κιόλας 4.
Είμαι μεν χαρούμενη που κανείς πλεον δεν "κρέμεται" από πάνω μου, αλλά είμαι ταυτόχρονα τόσο μελαγχολική. Την κοιτάζω και σκέφτομαι ότι μπορεί να μην ξανακρατήσω μωρό. Ότι ήταν το τελευταίο μας. Ότι ίσως είναι η τελευταία φορά που κάποιος:
- πηγαινοέρχεται χορεύοντας μέσα στο σπίτι
- κάνει απίθανες ερωτήσεις για να καταλάβει πώς δουλεύει ο κόσμος
- σιγομουρμουρίζει σκοπούς ενώ παίζει
- δίνει απίστευτα λεπτές φωνούλες στα κουκλάκια της ενώ παίζει
- αντικαθιστά το λ με το ρ σε κάθε λέξη και κάνει τις προτάσεις τόσο χαριτωμένες
- χρειάζεται αγκαλιές όταν έξω αστράφτει, και πριν κοιμηθεί, και όταν κουράζεται, και όταν η μέρα απλώς της πέσει βαριά
- αγαπάει παράφορα ένα τοσοδούλι κουκλάκι και θυμάται ακριβώς που το είχε βάλει όσες μέρες κι αν περάσουν
- τρώει τόσο μικρούλικες ποσότητες φαγητού
- έχει τόσο μικροσκοπικά και απολύτως φαγώσιμα χεράκια και πατουσάκια
- μας αγαπάει τρελά και συγχωράει κάθε λάθος που κάνουμε στην ανατροφή της
Πώς ξεπερνά κανείς μια σχέση τόσο τρυφερή, αγνή και καθαρή όσο το βαμβάκι;

ΥΓ. Σε περίπτωση που θέλετε και εσείς να μαδήσετε ένα χωραφάκι βαμβακιού (με την δέουσα προσοχή φυσικά ώστε να μην συγχίσετε τον κύριο αγροτούλη), τότε μπορείτε να βρείτε πάρα πολλά φεύγοντας από την Θήβα, στο δρόμο προς τον Αλίαρτο. Αλλά δεν σας το είπα εγώ.

15.9.16

Βits of Summer in Pictures

Πηγαινοφέρνω τα πιτσιρίκια σε σχολεία και δραστηριότητες και το μυαλό μου ακόμη είναι σε καλοκαιρινές διακοπές. Όχι δεν είμαστε σε χαοτική άρνηση των νέων εντατικών συνθηκών. Τα τακτοποιήσαμε όλα (προγράμματα/ δραστηριότητες/κτλ) και ευτυχώς δουλεύουν από τώρα σαν ελβετικό ρολόι. Είναι κάτι μικρά πραγματάκια όμως σαν αυτή τη τσάντα με τα μαγιώ που βρίσκεται ακόμη εκεί πίσω από την πόρτα και πεισματικά αρνούμαι να μαζέψω. Είναι και που ακόμη πιο πεισματικά αρνούμαι να εγκαταλείψω την φούσκα ηρεμίας και ανάλαφρης διάθεσης στην οποία βολευτήκαμε τους προηγούμενους τρεις μήνες και μέχρι τώρα μου φτιάχνει τη διάθεση ακόμη και πιο στα δύσκολα πρωινά ξυπνήματα.
Αυτό ήταν το καλοκαίρι που τα παιδιά μεγάλωσαν αρκετά ώστε το σπίτι μας να μοιάζει περισσότερο με παιδική κατασκήνωση, παρά με κέντρο φροντίδας βρεφών. Ήταν αυτό το καλοκαίρι που αφιερώθηκε στην επανασύνδεση με όσους φίλους -νέους ή παλιούς- είχαμε χάσει ή δεν είχαμε προλάβει να απολαύσουμε αρκετά.
Ήταν ένα από τα πιο τρυφερά και γλυκά καλοκαίρια όλων των ετών μας.
Παρακάτω λίγες από τις εικόνες που τριγυρνούν ακόμη στο μυαλό μου.



7.9.16

Last precious summery nights

Καλή χρονιά!
Επιστρέψατε; Αν έχετε μπει σε διάθεση φθινοπώρου και προγράμματος, σας προειδοποιώ ότι αυτή η ανάρτηση δεν είναι για εσάς. 
Αν όμως θέλετε να  παρατείνετε λίγο ακόμη την καλοκαιρινή ανεμελιά και ψάχνετε για ξεχωριστές ιδέες ώστε να απολαύσετε τα τελευταία γλυκά βραδάκια έξω, τότε ελάτε μαζί μου.
Μέσα στο καλοκαίρι που πέρασε είχα την ευκαιρία για μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία που κρατώ φυλαγμένη ως ένα από τα πιο όμορφα στιγμιότυπα του καλοκαιριού που πέρασε:
Βραδιά πανσέληνου με θέα την ακρόπολη και κους-κους με κοριτσοπαρέα.


Ήταν μια από αυτές τις εμπειρίες που από μόνη της συναρπάζει και θυμίζει εποχές φοιτητικής τρέλας, πόσο μάλλον που φιλοξενήθηκε σε ένα μέρος απλά τέλειο για τη βραδιά μας, το Point A.
Είναι τόσο σημαντικό πια στην ηλικία μας το μέρος που επιλέγουμε για να συναντάμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, μιας και ο ελεύθερος χρόνος είναι για όλους λιγοστός, που δεν υπάρχει περιθώριο να σπαταλάται σε κάτι λιγότερο από εμπειρίες που εμπνέουν και γεμίζουν την ψυχή. Βρήκαμε λοιπόν ένα εξαιρετικό σημείο της πόλης που μπορεί κανείς -όσο ο καιρός ακόμη το επιτρέπει- να φάει ή να πιει ένα ποτό, με θέα την Ακρόπολη από τη μια και το ολόφωτο μουσείο της Ακρόπολης από την άλλη. Σας το συστήνω ανεπιφύλαχτα διότι είναι σωστό έργο τέχνης:


Οι γευστικές εμπειρίες στο Point A ήταν εξίσου ξεχωριστές και εκλεκτικές. Μπορείτε να τις δείτε στο μενού που βρίσκεται εδώ. Προσωπικά με ξετρέλαναν οι λουκουμάδες με μανούρι, μέλι και σουσάμι -κάτι που δοκίμασα για πρώτη φορά- όπως και το μη-αλκοολούχο κοκτέηλ Summer in Ancient Greece με λεμόνι, πορτοκάλι, μέντα και σιρόπι καρπουζιού. Είναι μια καλή ευκαιρία για υγιεινό ποτό το βράδυ σε περίπτωση που τα αλκοολούχα κοκτέηλ σας ζαλίζουν και αφυδατώνουν όπως και εμένα.


Είχαμε την ευκαιρία με την παρέα να κάνουμε όνειρα και σχέδια για τη χρονιά που έρχεται και πραγματικά δεν ξέρω να υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο από αυτό: 
Τα όνειρα που μεταφράζονται σε αδρά σχέδια δράσης. 
Μένει να δούμε πώς θα εξελιχθούν στην πραγματικότητα βέβαια, η οποία πάντα ξαφνιάζει με τις τροπές που παίρνει :)

Το καλοκαίρι που πέρασε πάντως ήταν για εμάς εδώ στο Bliss ό,τι ακριβώς επιθυμούσαμε: μια ευκαιρία για χρόνο με φίλους παλιούς που αποθυμήσαμε το χειμώνα που πέρασε, αλλά και φίλους νέους που δεν είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα μέχρι τώρα.
Ετοιμάζω μια ακόμη καλοκαιρινή ανάρτηση με εικόνες από τις μέρες μας, αψηφώντας τις βροχούλες και τα σχολεία που ανοίγουν σύντομα.
Εσείς καταφέρατε να μπείτε σε πρόγραμμα ή αναπολείτε ακόμη το καλοκαιράκι όπως εγώ;

Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...