13.8.15

It's Crafty Summer After All

Αν υποθέσουμε ότι η ημέρα που ανοίγουν τα σχολεία είναι η επίσημη μέρα λήξης του καλοκαιριού, τότε μας μένει ακριβώς ένας μήνας διακοπών ακόμη.
Σε περίπτωση λοιπόν, που ξεμείνατε από ιδέες προς τροφοδοσία των δημιουργικών ανησυχιών των πιτσιρικιών, σήμερα έχω να σας προτείνω μερικές ιδέες που δοκιμάσαμε εμείς και μας άρεσαν πολύ.

Ζωγραφική σε ρούχα.
Μαρκαδόροι, υγρή μπογιά για πινέλα, υπάρχουν πολλές λύσεις εκεί έξω για ζωγραφική σε ύφασμα ανάλογα με ποιό μέσο ή τεχνική προτιμάτε και σας βολεύει καλύτερα.
Ένα λευκό μπλουζάκι και η πλουσιοπάροχη συλλογή από σχέδια του ίντερνετ είναι τα συστατικά της επιτυχίας. 
Εμείς διαλέξαμε τους μαρκαδόρους και ψάξαμε στο pinterest την λέξη doodles.


Βάλαμε μέσα στο μπλουζάκι ένα ξύλο κοπής για να μην περάσει η μπογιά από κάτω, αλλά και για σταθερότητα.
Σχεδιάσαμε πρώτα με μολύβι και κατόπιν περάσαμε την μπογιά.


Και voila!



Μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου, είναι καλό να πατήσουμε με το σίδερο το σχέδιο για να κρατήσει περισσότερο.
Είναι μια κατασκευή εύκολη που ενθουσίασε παααρα πολύ τα παιδιά, καθώς το αποτέλεσμα είναι κάτι που θα το φορέσουν και θα το χαρούν για πολύ.
Η αλήθεια όμως είναι ότι περίμενα αυτή η κατασκευή να κρατήσει τα παιδιά απασχολημένα για πολύ περισσότερο. Πέρα από την προετοιμασία μέχρι να βρουν το σχέδιο που θα έφτιαχναν τελικά, ο χρόνος απασχόλησης ήταν όσο μια κανονική ζωγραφιά σε χαρτί.
Επόμενη κατασκευή:

Ράψιμο μιας κούκλας στο χέρι.

Είναι μια κατασκευή που βλέπω πολύ καιρό στο pinterest και τη ζηλεύω αφάνταστα για τις δυνατότητες που δημιουργεί. Μπορεί κανείς να ξεκινήσει από ένα απλό μονοκόμματο κουκλάκι και να καταλήξει σε πιο ολοκληρωμένες κούκλες όπως αυτή από την καταπληκτική από την Alicia Paulson:

Maggie Kit for Easter

Επειδή ο προηγούμενος μήνας μας ήταν φορτωμένος, δεν είχα καθόλου χρόνο για να φτιάξω εγώ ένα pattern από αυτά που υπάρχουν δωρεάν online και τεμπέλα όπως είμαι, αγόρασα ένα έτοιμο από το εξωτερικό.
Το kit περιείχε τα εξής:


Χωρίς να το έχουμε ολοκληρώσει ακόμη, είναι μέχρι στιγμής η καλύτερη κατασκευή μας.
Πολλή εκπαίδευση στην υπομονή, στη λεπτομέρεια και η αγαπημένη μας ασχολία μαζί με το πρωινό. 
Ένας εξαιρετικός τρόπος να αφεθεί και η μαμά για λίγο στο διάβασμα του αγαπημένου της βιβλίου.


Το ωραίο είναι ότι καθώς οι κατασκευές μας φτάνουν στο τέλος τους, άρα κοντεύαμε να ξεμείνουμε (οποία έκπληξις!) έφτασε πριν λίγες μέρες στο snail mail μας ένα δωράκι από την Άννα του καταπληκτικού In My Closet: Kit για κατασκευές!!!!
Κουμπιά, μικρά κομάτια ύφασμα, χάντρες, δαντέλες.
Η χαρά του crafter.


Ένα βαλιτσάκι γεμάτο με υλικά κατασκευών, έτοιμο για να έρθει μαζί στις διακοπές μας.
Τα παιδιά δεν μπορούσαν να φύγουν από το πλάνο ώστε να τραβήξω μια σωστή φωτογραφία. Με το ζόρι το ξαναμάζεψα όλο, ώστε να μείνει ακέραιο για τις διακοπές.


Το πιο υπέροχο από όλα ήταν αυτό το φακελάκι:


Σποράκια για κάτι που θα φυτευτεί σε δημόσιο χώρο, χωρίς να ξέρουμε τί θα ανθήσει εκεί.
Η πιο ωραία έκπληξη.
Άννα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Το βαλιτσάκι θα έρθει μαζί μας την ερχόμενη εβδομάδα που θα λείψουμε για ξεκούραση.
Μέχρι τότε ευχές πολλές για καλό υπόλοιπο διακοπών σε όλους & Καλή Παναγιά!






6.8.15

Mini Trip to London

Mέσα σε αυτό το απίθανο φετινό καλοκαίρι χρειάστηκε να κάνουμε ένα ταξίδι αστραπή στο Λονδίνο για λόγους επαγγελματικούς.

Είναι ένας προορισμός που προσπαθούμε να πετύχουμε πολλά χρόνια, μα πάντα μας ξεγλυστράει για κάποιο λόγο και τώρα που έφτασε επιτέλους η ώρα του θα είχαμε στη διάθεσή μας μόνο 3 ημέρες, περιλαμβανομένων των χρόνων του ταξιδιού, 2 ραντεβού και ενός 8ωρου meeting.
Η οργάνωση ήταν μια τεράστια πρόκληση. 
Τί να πρωτο-βάζαμε στο πρόγραμμα;

Η πρώτη σημαντική απόφαση ήταν ότι δεν θα βλέπαμε κανέναν κλασικό τουριστικό προορισμό εκτός και αν έπεφτε στο δρόμο μας. 
Εκτός προγράμματος βγήκαν και όλα τα υπέροχα, δωρεάν μουσεία, οι πολύτιμες εκθέσεις, το one of a kind open bus sightseeing, η θεατρική βραδιά με Phantom of the Opera, αλλά και το άχτι μου η μονόημερη εκδρομή στο χωριό του Shakespear.
Αποφασίσαμε ότι η πιο σοφή επιλογή για να πάρουμε άρωμα Λονδίνου, θα ήταν να κάνουμε ότι θα έκανε ένας τυπικός Londoner. Πώς θα περνούσαν οι μέρες αν ζούσαμε και εργαζόμασταν εκεί;

Ίσως κάπου στο βάθος να διακρίνετε μια αδιόρατη ψυχοθεραπευτική ανάγκη να #κάνωσαν να ζω σε μια φυσιολογική κοινωνία με φυσιολογικούς ρυθμούς, όπου οι λέξεις κρίση/ ανεργία/ πρόβλημα ρευστότητας δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο.
Ε λοιπόν, καλά διακρίνετε. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Και πέτυχε μπορώ να πω.
Πώς το πετύχαμε.

First & foremost απευθυνθήκαμε στους ειδικούς.
Όπου ειδικούς, εννοείται το υπέροχο γκρουπ των Foreign mothers living in Greece.
Όσο και αν το Pinterest μου πήρε φωτιά, τελικά κατέληξα να ακολουθώ κατά γράμμα τις συμβουλές αυτών των υπέροχων μαμάδων που προέρχονται από το Λονδίνο και το γνωρίζουν απ' έξω και ανακατωτά. Nothing like word of mouth. 
Είναι φοβερό πώς κάποιο γκρουπ μαμάδων είναι πάντα εκεί για εμάς.
Πολλές πολλές ευχαριστίες και από εδώ στις υπέροχες αυτές μαμάδες.

Μειώσαμε το χρόνο αναζήτησης διαδρομών κατεβάζοντας στο κινητό 2 applications που κυριολεκτικά μας έσωσαν: 
Tube App για το περίπλοκο μετρό με τις τόσες γραμμές & 
London Offline City Map διότι το δωρέαν δίκτυο δεν είναι και τόσο αυτονόητο στο Λονδίνο, οπότε χρειάζονται χάρτες offline.
Υπάρχουν πολλές δωρεάν εφαρμογές. Απλά έτυχε να μας βολέψουν αυτές οι δυο.
Στο περιθώριο αυτής της συζήτησης, θυμηθείτε ότι αν αποφασίσετε να βασιστείτε σε applications του κινητού σας για το ταξίδι, πρέπει να έχετε προμηθευτεί έναν φορητό φορτιστή κινητού. Εγώ δυστυχώς αγνόησα μια φίλη που συμβούλευσε να το έχουμε πάντα μαζί και αναγκάστηκα να αγοράσω έναν από εκεί πολύ πιο ακριβά.

Δεν μείναμε σε ξενοδοχείο. Κλείσαμε μέσω Airbnb ένα μικρό (πολύ μικρό) σπιτάκι σε μια γλυκειά γειτονιά του Λονδίνου το West Kesington, μακριά από τουριστικές διαδρομές και μέσα στους ρυθμούς της καθημερινής λονδρέζικης ζωής -βλέπε παιδάκια να επιστρέφουν μεσημέρι από το σχολείο με τα πατίνια/ ποδήλατα να πηγαινο-έρχονται/ άγγλο νοικοκυραίο με το σώβρακο να κατεβάζει τα σκουπίδια/ κτλ, κτλ. Δεν κρατήθηκα και έκανα λίγο sneak peaking στα σπιτάκια της γειτονιάς.


Κάναμε lunch break στο πάρκο
Τα κορίτσια του γκρουπ μου πρότειναν το Queen Mary's Garden Regents Park με την εγγύηση ότι θα βλέπαμε σκιουράκια ανάμεσα στα πιο όμορφα τριαντάφυλλα του Λονδίνου. Όπερ και εγένετο.
Ήθελα τόσο να έχω φωτογραφίες από το πλήθος των λονδρέζων που περνούν εκεί το διάλειμμά τους, μα οι κανόνες δεοντολογίας το απαγορεύουν. 
Είναι εντυπωσιακό το πόσο απολαμβάνουν τα πάρκα τους. 


Περπατήσαμε βιαστικά στο Τower Bridge 




Φροντίσαμε να συνδυάσουμε τα ραντεβού με λονδρέζικο τσάι.
 Σε αυτό το ταξίδι κατέρριψα το μύθο ότι οι Άγγλοι δεν ξέρουν από καλό φαγητό και ότι δεν ξέρουν να απολαύσουν την ώρα του καφέ/ τσαγιού.
Σε όλους τους σταθμούς του μετρό μπορεί κανείς να βρει φρέσκα πλυμμένα φρούτα, porridge, φρεσκοκομμένες σαλάτες, γιαούρτι, τάρτες που μοσχοβολούν φρέσκο βούτυρο και γενικά υγιεινό ποιοτικό φαγητό για να πάρει μαζί για πικ νικ στο πάρκο.
Εκτός από το πικ νικ, υπάρχουν πολλές οικονομικές λύσεις για ποιοτικό φαγητό.
Εμείς δοκιμάσαμε και ευχαριστηθήκαμε πολύ το βέλγικο Le Pain Quotidien & για τις μέρες της νηστείας ή αποτοξίνωσης το Wild Food Cafe.
Όσο για το τσάι, δοκιμάσαμε αυτό του Costa και μας άρεσε πολύ.





Τέλος, περιπλανηθήκαμε στην China Town του Soho όπου δοκιμάσαμε αυθεντικές Καντοζένικες γεύσεις & γεμίσαμε με εικόνες και αρώματα εξωτικά. 
Είναι εντυπωσιακό πόσα διαφορετικά πράγματα & και πόση ποικιλομορφία χωράει μέσα σε μια μόνο πόλη.



30.7.15

On flying with Ryanair

Πρόσφατα χρειάστηκε να κάνουμε ένα ταξίδι αστραπή στο εξωτερικό για επαγγελματικούς σκοπούς και η πιο οικονομική λύση ήταν, η γνωστή Ryanair.
Είναι εντυπωσιακό ότι διαθέτει πτήσεις πχ για Σαντορίνη με 10ευρώ εισιτήριο.
Το πλοίο δεν έχει πια λόγο ύπαρξης αν εξαιρέσει κανείς το στοιχείο του ρομαντισμού.
Σίγουρα είμαι η τελευταία που ταξιδεύει με την εταιρεία αυτή και οι περισσότεροι θα έχετε ήδη εμπειρία του τί εστί low cost air carrier, μα ορίστε λίγες ακόμη γραμμές.


Η πτήση μας κράτησε 4 ώρες (και άλλες 4 η επιστροφή) και στο σύνολο μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευχαριστημένη από την εμπειρία, μόνο όμως χάρη στη σωστή προετοιμασία από πληροφόριση που παρέχει άφθονη το ίντερνετ.

Πριν την πτήση.
Το κλείσιμο του εισιτηρίου θέλει πολλή προσοχή διότι η παραμικρή αλλαγή στοιχίζει.
Πάρτε μαζί μόνο χειραποσκευή διότι οποιαδήποτε έξτρα βαλίτσα στοιχίζει.
Φροντίστε να έχετε κάνει οπωσδήποτε από πριν το check in, συνοδευμένο με εκτύπωση του boarding pass κατά προτίμηση, διότι οποιαδήποτε παράληψη σε αυτό το επίπεδο -καλά καταλάβατε- στοιχίζει.
Γενικά, οτιδήποτε ξεφεύγει από το πολύ ξεκάθαρο πλαίσιο που ορίζει η εταιρεία πληρώνεται με έξτρα κόστος.
Το εισιτήριο καλύπτει ένα και μόνο πράγμα: την μετάβαση. 
Οτιδήποτε έξω από αυτό στοιχίζει.
Ορίστε και ένα infographic που εξηγεί το γιατί.



Όσον αφορά τη χειραποσκευή.
Η εταιρεία ορίζει ότι είναι αποδεκτές οι παρακάτω προδιαγραφές:

Πηγή: EDreams

 ΑΛΛΑ! Αν η πτήση είναι γεμάτη, οι υπάλληλοι στο Gate θα ζητήσουν να πάρουν τις χειραποσκευές που βρίσκονται ακριβώς στις διαστάσεις αυτές (χωρίς κόστος) για το αμπάρι, πράγμα που σημαίνει αναμονή στην άφιξη.
Αν λοιπόν έχετε δυνατότητα, προτιμήστε μια χειραποσκευή λίγο πιο μικρή από τις διαστάσεις που δίνονται παραπάνω.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Ετοιμαστείτε για περιορισμένο προσωπικό χώρο.
Εξαιρετικά στενές θέσεις συνοδευμένες με πολλές, πολλές ανακοινώσεις πωλήσεων από τα μεγάφωνα. 
Φροντίστε να έχετε οπωσδήποτε ακουστικά μαζί σας για απομόνωση & ησυχία.
Υπάρχει ένα περιοδικό με όλα τα καλούδια που πωλούνται στον αέρα, από φαγητό και καφέ για την πτήση, αρώματα, κρέμες, παιχνίδια για τους μικρούς ταξιδευτές, μέχρι και κουπόνια για το παιδικό χωριό SOS, το οποίο διανέμεται στην αρχή της πτήσης και δεν αργεί κανείς να καταλάβει ότι οι πάλαι ποτέ εξυπηρετικοί αεροσυνοδοί, τώρα έχουν μετατραπεί σε εναέριους πωλητές.
Το πράγμα έχει βεβαίως και τη χάρη του αν σκεφτείς ότι δεν υπάρχει πια καθόλου η τυπική σχέση με τους επιβάτες και τα αστεία με τα πειράγματα πηγαινοέρχονται ασταμάτητα θυμίζοντας λίγο το κτελ των φοιτητικών μας χρόνων.
Το δεύτερο όφελος είναι ότι μπορείς να βρεις χρήσιμα πράγματα να αγοράσεις, όπως πχ στην περίπτωσή μου, το εισιτήριο για το λεωφορείο που θα με πήγαινε από το αεροδρόμιο στον προορισμό μου, γλυτώνοντας έτσι πολύτιμο χρόνο αναμονής σε ουρές.

Όσον αφορά το φαγητό.
Δεν μπορώ να σας γράψω κάτι μιας και είχα προετοιμαστεί με σπιτικά wraps και το γνωστό energy boost σακουλάκι με homemade granola, οπότε δεν αγόρασα τίποτε on air -χώρια που μου φάνηκαν όλα λιγο τσιμπημένα.
Πολύ σημαντικό είναι να έχετε προμηθευτεί το μπουκαλάκι με το νερό σας μετά τον έλεγχο των αποσκευών διότι αλλιώς θα κληθείτε να πληρώσετε 5ευρώ για ένα απλό μπουκάλι νερού. 

Γενική ετυμηγορία.
Χαίρομαι πάρα πολύ που υπάρχει πλεον η δυνατότητα να ταξιδεύω με τόσο χαμηλό κόστος.  
Αν κάποτε θελήσω να κάνω πιο "boutique flying" υπάρχει πάντα η επιλογή. 
Μα αν το κόστος για πιο οικονομική πτήση είναι η σωστή προετοιμασία πριν το ταξίδι, είναι κάτι που πολύ πρόθυμα θα πληρώσω. Χώρια που με 90% ακρίβεια στους χρόνους άφιξης στους προορισμούς της η Ryanair ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στην εκτίμησή μου.

Σύντομα και η ανάρτηση με πολλές πολλές πληροφορίες για τον προορισμό του αναπάντεχου ταξιδιού αστραπή που κάναμε!
Μέχρι τότε καλό υπόλοιπο διακοπών.



25.7.15

On perspective

Τις προάλλες (τις μέρες του hard core capital control) πήγα στο σούπερ μάρκετ με τα παιδιά.
Είχα 45ευρώ σε χαρτονομίσματα μαζί μου και κάτι ψιλά.
Μπαίνοντας μέσα ήξερα οτι έπρεπε να υπολογίζω το συνολικό κόστος στο καρότσι, ώστε να μην ξεφύγω. 
Προσέξατε όμως ότι υπογράμμισα ήδη πως είχα-μαζί-τα-παιδιά.
Φτάνοντας λοιπόν στο ταμείο, φυσικά, είχα χάσει το λογαριασμό.
Η σειρά μου κόντευε να φτάσει και κρύος ιδρώτας με έλουζε.
Αρχισα να θυμώνω με τον εαυτό μου που ξεχάστηκε, με την κυβέρνηση που έχει βάλει όριο στις αναλήψεις, με την ταμεία που έκανε τόσο γρήγορα και δεν μου έδινε αρκετό χρόνο να σκεφτώ.
I lost perspective.
Έχασα τον ορίζοντα, τον προσανατολισμό, όπως θέλει το λέει κανείς.

Πήρα βιαστικά τον καλό μου στο τηλέφωνο για να έρθει να σώσει τη δεσποσύνη που τα είχε κάνει μαντάρα με το λογαρισμό, αλλά μάταια. 
Δεν προλάβαινε αφενός και αφετέρου η ταμίας είχε ήδη αρχίσει να χτυπάει τα πράγματα.
Ήθελα να ανοιξουν τα πλακάκια & να με καταπιούν.

Καθώς περνάω όμως στο πίσω μέρος του ταμείου για να φορτώσω τα πράγματα στις σακούλες, βλέπω εκεί, ακριβώς μπροστά στα πόδια μουφαρδύ, πλατύ να με κοιτάζει - ώ του θαύματος- ένα εικοσάευρω.
Κοιτάζω δεξιά αριστερά μήπως κάποιος το αναζητούσε, αλλά τίποτε. Κανείς.
Έμοιαζε να φύτρωσε για εμένα.
Επειδή όμως είμαστε και μεγάλοι άνθρωποι και ξέρουμε ότι τα 20ευρα δεν φυτρώνουν για χάρη μας ( ή μήπως φυτρώνουν;) άρχισα να νιώθω ήδη απαίσια καθώς έσκυβα να το μαζέψω. Φυσικά και η αγωνία μου είχε τελειώσει. Το λογαρισμό θα τον πλήρωνα σίγουρα τώρα πια, μετά από αυτή την αναπάντεχη προσθήκη στον ισολογισμό μου.
Αλλά -πάντα υπάρχει "αλλά"- θα γινόμουν κλέφτρα.
Κλέφτης δεν είναι αυτός που βρίσκει λεφτά, εν μέσω capital control κιόλας, και δεν τα επιστρέφει; Εικόνες από σκυφτά γεροντάκια που περιμένουν στο ΑΤΜ κάτω από τον καυτό ήλιο για αυτό το 20ευρω στοίχειωναν το μυαλό μου και κάτω από το βάρος τους άρχισα να νιώθω ναυτία.
Η ταμίας τελείωσε. Ντλινγκ το κουμπί του συνόλου: 47ευρώ!
Τα 45 που είχα ήδη και ένα 2ευρω που βρέθηκε στα ψιλά.
…μα φυσικά και το έξτρα εικοσάρι στο χέρι μου…
…μα φυσικά εγώ να το επιστρέφω στην ταμία ξαλαφρωμένη και να εύχομαι ο κακομοίρης που το έχασε να έρθει να το ζητήσει εδώ.

Στάθηκα τυχερή; Στάθηκα ευλογημένη; 
Βιώσα ένα θαύμα; Βιώσα μια τυχαία αλληλουχία γεγονότων;
Ποιός μπορεί να πει με σιγουριά;

Ο προσανατολισμός και ο ορίζοντας μου επανατοποθετήθηκαν και συνειδητοποίησα κάτι που μου ξέφυγε τόσο καιρό.

Τη βασική αρχή των οικονομικών.
Τα χρήματα είναι απλά-ένα-μέσο-συναλλαγών. Τελεία.
Το αδέσποτο εικοσάρικο μου θύμισε ότι δεν το χρειάζομαι στο πορτοφόλι μου μέσα για να είμαι ήρεμη. 
Ότι υπάρχει μια πραγματικότητα πολύ πιο πλούσια και πολύ πιο ενδιαφέρουσα από αυτή που κυνηγώ να δω στις ειδήσεις κάθε μέρα.
Άφησα την πραγματικότητα των ειδήσεων να γίνει η δική μου πραγματικότητα αυτό τον καιρό και το αποτέλεσμα είναι να χάσω τον προσανατολισμό μου και να παθαίνω ταραχή κάθε φορά που τα εικοσάρικα δεν είναι όσα πρέπει στο πορτοφόλι μου. Πόσο θυμώνω με τον εαυτό μου.
Θα προσπαθήσω να είμαι πιο έξυπνη στο εξής και να προσπαθήσω να ψηλαφώ πιο συχνά την άλλη διάσταση, εκείνη των θαυμάτων (ή της ακούσιας πρόκλησης τυχαίων αλληλουχιών προς όφελός μου), ακροβατώντας μεταξύ ανοησίας και τρέλας. Ξέρω ότι είναι πολλοί ακροβάτες εκεί έξω μαζί μου. Πόσο εύχομαι να επικρατήσει η δική μας πραγματικότητα...





9.7.15

Marathon Guide: Saint Kyriaki Fest & Sanctuary of Egyptian Gods

Σας αρέσουν οι κοντινές εκδρομές εντός Αττικής;
Ελάτε να σας ξεναγήσω στη γειτονιά μου.
Αν διαβάζετε καιρό αυτό το ιστολόγιο θα ξέρετε ήδη ότι είμαστε λάτρεις των περιπάτων.
Είναι η διέξοδός μας σε όλα. 
Στη χαρά, στη λύπη, στην ένταση, στη βαρεμάρα, στην ανάγκη για συζήτηση. 
You name it και η απάντηση θα είναι η ίδια: Let's walk over this!


Εδώ στο Μαραθώνα είναι πολύ εύκολο.
 Υπάρχει πρόβλεψη για περιπατητές με έναν (βραβευμένο πανευρωπαϊκά) πεζόδρομο, ο οποίος ξεκινά από τη Νέα Μάκρη και το γνωστό ξενοδοχείο Marathon Beach Resort, συνεχίζει πέρα από το επίσης γνωστό Golden Coast Hotel καταλήγοντας στην παραλία του Μαραθώνα, μετρώντας πολλά χιλιόμετρα & εξίσου πολλά σημεία ενδιαφέροντος. 





Σήμερα θα σας ξεναγήσω σε δυο από αυτά.
Στο παρεκκλήσι της Αγίας Κυριακής η οποία και πανηγύριζε αυτή την εβδομάδα και στο Ιερό Αιγυπτίων θεών της Μπρεξίζα.


Φέτος είναι η πρώτη φορά που πήγαμε σε αυτό το πανηγυράκι και τις δυο μέρες.
Από βραδύς στον εσπερινό, όπου παρόλη τη φασαρία, τους πάγκους με τη γνωστή σαβουρίτσα και τα κλισέ των κυρηγμάτων ήταν πραγματικά κατανυκτικά και πολύ πολύ όμορφα. Αυτά τα μικρά παρεκκλήσια έχουν απίστευτη ομορφιά και γλύκα by default. 
Χώρια που σαν extra bonus τα παιδιά δοκίμασαν για πρώτη τους φορά λουκουμάδες πανηγυρτζίδικους με σοκολάτα, στην παραλία, κάτω από τον έναστρο ουρανό.
(ΣΗΜ: Μην το δοκιμάσετε ποτέ χωρίς αντικουνουπικό σπρέυ μαζί σας. Εμάς μας κομμάτιασαν τα άτιμα)




Την επόμενη μέρα, ανήμερα της γιορτής πήγαμε στην πρωινή Θ. Λειτουργία.
Αν παρατηρήσετε την φωτογραφία, το εκκλησάκι είναι κυριολεκτικά πάνω στην άμμο, στην παραλία και το φως είναι υπέρχο. Διάφανο & εκτυφλωτικό.



Επόμενη στάση, ακριβώς δίπλα στο εκκλησάκι, θα βρείτε το Ιερό Αιγυπτίων Θεών.
Κτισμένο από τον Ηρώδη Αττικό το 160 μ.Χ διότι εκεί ήταν ο τόπος καταγωγής του.
Το ιερό, είναι χτισμένο στο πρότυπο άλλου αντίστοιχου ιερού που βρίσκεται χτισμένο στο Δέλτα του Νείλου και είναι αφιερωμένο στη λατρεία του θεού Σάραπη, μια εξελληνισμένη μορφή του αιγυπτιακού θεού Όσιρι.
Το ιερό είναι πραγματικά πολύ αξιόλογο από πλευράς ιστορικής. 
Είναι ευδιάκριτες οι τέσσερεις είσοδοι με τα αγάλματα, ο βωμός της θυσίας, τα καταστήματα γύρω από το ιερό, όπως και το καλοδιατηρημένο υδραγωγείο. 
Όλα υπέροχα σημεία παιδαγωγικού ένδιαφέροντος για μάθημα ιστορίας με τα παιδιά, ιδιαίτερα αν βρείτε έναν αρχαιολόγο εκεί διαθέσιμο να σας ξεναγήσει. 

Το επόμενο σημείο παιδαγωγικού ενδιαφέροντος, περιλαμβάνει μάθημα θρησκειολογίας ή ορθόδοξης θεολογίας αν είσαστε έτοιμοι να εμβαθύνετε.
Το εκκλησάκι και το ιερό αιγυπτίων θεών δεν είναι τυχαία δίπλα δίπλα.
Σύμφωνα με τις καταγραφές από τη ζωή της Αγίας Κυριακής, όταν ο ηγεμόνας της εποχής έφερε την νεαρή κοπέλα μπροστά σε τέτοια αγάλματα για να προσφέρει θυσία, εκείνη με την προσευχή της προκάλεσε σεισμό που έριξε τόσο δυνατά κάτω τα αγάλματα ώστε έγιναν σκόνη αντί για κομμάτια. Κατόπιν πάλι με την προσευχή της στον αληθινό Θεό η Αγία προκάλεσε ανεμοστρόβιλο ο οποίος σκόρπισε τη σκόνη αυτή μακριά και όλα τα ψεύτικα είδωλα εξαφανίστηκαν αφήνοντας να λάμψει ακόμη πιο καθαρά η αλήθεια.  


Τελειώντας τη βόλτα έχετε ευκαιρία να ξεκουραστείτε είτε με θαλασσινό μπάνιο, είτε με πικ νικ κάτω από τα δέντρα. Αν πάρετε μαζί τσάντα του πικ νικ, βάλτε μέσα λίγο έξτρα ψωμί για να ταϊσετε τα θαλάσσια χελωνάκια & τις νερόκοτες στο ποταμάκι που είναι ακριβώς δίπλα.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...