25.7.15

On perspective

Τις προάλλες (τις μέρες του hard core capital control) πήγα στο σούπερ μάρκετ με τα παιδιά.
Είχα 45ευρώ σε χαρτονομίσματα μαζί μου και κάτι ψιλά.
Μπαίνοντας μέσα ήξερα οτι έπρεπε να υπολογίζω το συνολικό κόστος στο καρότσι, ώστε να μην ξεφύγω. 
Προσέξατε όμως ότι υπογράμμισα ήδη πως είχα-μαζί-τα-παιδιά.
Φτάνοντας λοιπόν στο ταμείο, φυσικά, είχα χάσει το λογαριασμό.
Η σειρά μου κόντευε να φτάσει και κρύος ιδρώτας με έλουζε.
Αρχισα να θυμώνω με τον εαυτό μου που ξεχάστηκε, με την κυβέρνηση που έχει βάλει όριο στις αναλήψεις, με την ταμεία που έκανε τόσο γρήγορα και δεν μου έδινε αρκετό χρόνο να σκεφτώ.
I lost perspective.
Έχασα τον ορίζοντα, τον προσανατολισμό, όπως θέλει το λέει κανείς.

Πήρα βιαστικά τον καλό μου στο τηλέφωνο για να έρθει να σώσει τη δεσποσύνη που τα είχε κάνει μαντάρα με το λογαρισμό, αλλά μάταια. 
Δεν προλάβαινε αφενός και αφετέρου η ταμίας είχε ήδη αρχίσει να χτυπάει τα πράγματα.
Ήθελα να ανοιξουν τα πλακάκια & να με καταπιούν.

Καθώς περνάω όμως στο πίσω μέρος του ταμείου για να φορτώσω τα πράγματα στις σακούλες, βλέπω εκεί, ακριβώς μπροστά στα πόδια μουφαρδύ, πλατύ να με κοιτάζει - ώ του θαύματος- ένα εικοσάευρω.
Κοιτάζω δεξιά αριστερά μήπως κάποιος το αναζητούσε, αλλά τίποτε. Κανείς.
Έμοιαζε να φύτρωσε για εμένα.
Επειδή όμως είμαστε και μεγάλοι άνθρωποι και ξέρουμε ότι τα 20ευρα δεν φυτρώνουν για χάρη μας ( ή μήπως φυτρώνουν;) άρχισα να νιώθω ήδη απαίσια καθώς έσκυβα να το μαζέψω. Φυσικά και η αγωνία μου είχε τελειώσει. Το λογαρισμό θα τον πλήρωνα σίγουρα τώρα πια, μετά από αυτή την αναπάντεχη προσθήκη στον ισολογισμό μου.
Αλλά -πάντα υπάρχει "αλλά"- θα γινόμουν κλέφτρα.
Κλέφτης δεν είναι αυτός που βρίσκει λεφτά, εν μέσω capital control κιόλας, και δεν τα επιστρέφει; Εικόνες από σκυφτά γεροντάκια που περιμένουν στο ΑΤΜ κάτω από τον καυτό ήλιο για αυτό το 20ευρω στοίχειωναν το μυαλό μου και κάτω από το βάρος τους άρχισα να νιώθω ναυτία.
Η ταμίας τελείωσε. Ντλινγκ το κουμπί του συνόλου: 47ευρώ!
Τα 45 που είχα ήδη και ένα 2ευρω που βρέθηκε στα ψιλά.
…μα φυσικά και το έξτρα εικοσάρι στο χέρι μου…
…μα φυσικά εγώ να το επιστρέφω στην ταμία ξαλαφρωμένη και να εύχομαι ο κακομοίρης που το έχασε να έρθει να το ζητήσει εδώ.

Στάθηκα τυχερή; Στάθηκα ευλογημένη; 
Βιώσα ένα θαύμα; Βιώσα μια τυχαία αλληλουχία γεγονότων;
Ποιός μπορεί να πει με σιγουριά;

Ο προσανατολισμός και ο ορίζοντας μου επανατοποθετήθηκαν και συνειδητοποίησα κάτι που μου ξέφυγε τόσο καιρό.

Τη βασική αρχή των οικονομικών.
Τα χρήματα είναι απλά-ένα-μέσο-συναλλαγών. Τελεία.
Το αδέσποτο εικοσάρικο μου θύμισε ότι δεν το χρειάζομαι στο πορτοφόλι μου μέσα για να είμαι ήρεμη. 
Ότι υπάρχει μια πραγματικότητα πολύ πιο πλούσια και πολύ πιο ενδιαφέρουσα από αυτή που κυνηγώ να δω στις ειδήσεις κάθε μέρα.
Άφησα την πραγματικότητα των ειδήσεων να γίνει η δική μου πραγματικότητα αυτό τον καιρό και το αποτέλεσμα είναι να χάσω τον προσανατολισμό μου και να παθαίνω ταραχή κάθε φορά που τα εικοσάρικα δεν είναι όσα πρέπει στο πορτοφόλι μου. Πόσο θυμώνω με τον εαυτό μου.
Θα προσπαθήσω να είμαι πιο έξυπνη στο εξής και να προσπαθήσω να ψηλαφώ πιο συχνά την άλλη διάσταση, εκείνη των θαυμάτων (ή της ακούσιας πρόκλησης τυχαίων αλληλουχιών προς όφελός μου), ακροβατώντας μεταξύ ανοησίας και τρέλας. Ξέρω ότι είναι πολλοί ακροβάτες εκεί έξω μαζί μου. Πόσο εύχομαι να επικρατήσει η δική μας πραγματικότητα...





9.7.15

Marathon Guide: Saint Kyriaki Fest & Sanctuary of Egyptian Gods

Σας αρέσουν οι κοντινές εκδρομές εντός Αττικής;
Ελάτε να σας ξεναγήσω στη γειτονιά μου.
Αν διαβάζετε καιρό αυτό το ιστολόγιο θα ξέρετε ήδη ότι είμαστε λάτρεις των περιπάτων.
Είναι η διέξοδός μας σε όλα. 
Στη χαρά, στη λύπη, στην ένταση, στη βαρεμάρα, στην ανάγκη για συζήτηση. 
You name it και η απάντηση θα είναι η ίδια: Let's walk over this!


Εδώ στο Μαραθώνα είναι πολύ εύκολο.
 Υπάρχει πρόβλεψη για περιπατητές με έναν (βραβευμένο πανευρωπαϊκά) πεζόδρομο, ο οποίος ξεκινά από τη Νέα Μάκρη και το γνωστό ξενοδοχείο Marathon Beach Resort, συνεχίζει πέρα από το επίσης γνωστό Golden Coast Hotel καταλήγοντας στην παραλία του Μαραθώνα, μετρώντας πολλά χιλιόμετρα & εξίσου πολλά σημεία ενδιαφέροντος. 





Σήμερα θα σας ξεναγήσω σε δυο από αυτά.
Στο παρεκκλήσι της Αγίας Κυριακής η οποία και πανηγύριζε αυτή την εβδομάδα και στο Ιερό Αιγυπτίων θεών της Μπρεξίζα.


Φέτος είναι η πρώτη φορά που πήγαμε σε αυτό το πανηγυράκι και τις δυο μέρες.
Από βραδύς στον εσπερινό, όπου παρόλη τη φασαρία, τους πάγκους με τη γνωστή σαβουρίτσα και τα κλισέ των κυρηγμάτων ήταν πραγματικά κατανυκτικά και πολύ πολύ όμορφα. Αυτά τα μικρά παρεκκλήσια έχουν απίστευτη ομορφιά και γλύκα by default. 
Χώρια που σαν extra bonus τα παιδιά δοκίμασαν για πρώτη τους φορά λουκουμάδες πανηγυρτζίδικους με σοκολάτα, στην παραλία, κάτω από τον έναστρο ουρανό.
(ΣΗΜ: Μην το δοκιμάσετε ποτέ χωρίς αντικουνουπικό σπρέυ μαζί σας. Εμάς μας κομμάτιασαν τα άτιμα)




Την επόμενη μέρα, ανήμερα της γιορτής πήγαμε στην πρωινή Θ. Λειτουργία.
Αν παρατηρήσετε την φωτογραφία, το εκκλησάκι είναι κυριολεκτικά πάνω στην άμμο, στην παραλία και το φως είναι υπέρχο. Διάφανο & εκτυφλωτικό.



Επόμενη στάση, ακριβώς δίπλα στο εκκλησάκι, θα βρείτε το Ιερό Αιγυπτίων Θεών.
Κτισμένο από τον Ηρώδη Αττικό το 160 μ.Χ διότι εκεί ήταν ο τόπος καταγωγής του.
Το ιερό, είναι χτισμένο στο πρότυπο άλλου αντίστοιχου ιερού που βρίσκεται χτισμένο στο Δέλτα του Νείλου και είναι αφιερωμένο στη λατρεία του θεού Σάραπη, μια εξελληνισμένη μορφή του αιγυπτιακού θεού Όσιρι.
Το ιερό είναι πραγματικά πολύ αξιόλογο από πλευράς ιστορικής. 
Είναι ευδιάκριτες οι τέσσερεις είσοδοι με τα αγάλματα, ο βωμός της θυσίας, τα καταστήματα γύρω από το ιερό, όπως και το καλοδιατηρημένο υδραγωγείο. 
Όλα υπέροχα σημεία παιδαγωγικού ένδιαφέροντος για μάθημα ιστορίας με τα παιδιά, ιδιαίτερα αν βρείτε έναν αρχαιολόγο εκεί διαθέσιμο να σας ξεναγήσει. 

Το επόμενο σημείο παιδαγωγικού ενδιαφέροντος, περιλαμβάνει μάθημα θρησκειολογίας ή ορθόδοξης θεολογίας αν είσαστε έτοιμοι να εμβαθύνετε.
Το εκκλησάκι και το ιερό αιγυπτίων θεών δεν είναι τυχαία δίπλα δίπλα.
Σύμφωνα με τις καταγραφές από τη ζωή της Αγίας Κυριακής, όταν ο ηγεμόνας της εποχής έφερε την νεαρή κοπέλα μπροστά σε τέτοια αγάλματα για να προσφέρει θυσία, εκείνη με την προσευχή της προκάλεσε σεισμό που έριξε τόσο δυνατά κάτω τα αγάλματα ώστε έγιναν σκόνη αντί για κομμάτια. Κατόπιν πάλι με την προσευχή της στον αληθινό Θεό η Αγία προκάλεσε ανεμοστρόβιλο ο οποίος σκόρπισε τη σκόνη αυτή μακριά και όλα τα ψεύτικα είδωλα εξαφανίστηκαν αφήνοντας να λάμψει ακόμη πιο καθαρά η αλήθεια.  


Τελειώντας τη βόλτα έχετε ευκαιρία να ξεκουραστείτε είτε με θαλασσινό μπάνιο, είτε με πικ νικ κάτω από τα δέντρα. Αν πάρετε μαζί τσάντα του πικ νικ, βάλτε μέσα λίγο έξτρα ψωμί για να ταϊσετε τα θαλάσσια χελωνάκια & τις νερόκοτες στο ποταμάκι που είναι ακριβώς δίπλα.


2.7.15

Hello darkness my old friend...

... I've come to talk with you again.

Σκοτείνιασε ο νους μας & ο ουρανός μαζί. Ξανά.

Και πώς να μη γίνει άλλωστε;
Οι 7 τελευταίες μέρες άλλαξαν τη ροή της ιστορίας.
Το παγκόσμιο μάς απευθύνεται με δηλώσεις, εκκλήσεις, ευχές και κατάρες.
Εμάς τους φτωχούς πολίτες ενός τόσο δα μικρού κράτους.

Τα καταφέρες πάλι βρε μπαγάσα Έλληνα να στρέψεις τα φώτα επάνω σου!
Μέχρι και ότι κινδυνεύεις να προκαλέσεις αρχή παγκοσμίου πολέμου με την απόφασή σου, σου είπαν κάποιοι!
Σκοτεινιάζεις υπό το βάρος τέτοιων δηλώσεων, δε σκοτεινιάζεις;

Και επειδή όταν σκοτεινιάζεις γίνεσαι εξωστρεφής Έλληνα, αρχίζεις να κοιτάς προς έξω.
Διαβάζεις, ψάχνεις, συζητάς, παθιάζεσαι, λες τη γνώμη σου χωρίς να σου τη ζητήσουν, σιχτιρίζεις, τσακώνεσαι, θυμώνεις, μονιάζεις ξανά, κλαις, ζητάς συγνώμη
(*Κάθε μια από τις εν λόγο εκδηλώσεις έχει δει η γράφουσα αυτές τις μέρες εντός facebook - μέσα από τη ζωή βγαλμένες)
…Δε φοβάσαι να εκτεθείς και σε θαυμάζω για αυτό.
Παλιά όλα τα παραπάνω τα έκανες στους δρόμους και τα καφενεία.
Τώρα έχεις μεταφέρει το μεσογειακό ταμπεραμέντο σου στο Facebook και στα χίλια δυο social media.
Αδιαφορείς επιδεικτικά για το politically correct. Αν δεν αγνοείς την ύπαρξή του ολοκληρωτικά, τουλάχιστον δεν καταλαβαίνεις γιατί καν επινοήθηκε.
Θεωρείς αυτονόητο ότι όλοι ψάχνουμε να βρούμε ποιά είναι η Αλήθεια &
θεωρείς αυτονόητο ότι θα μιλάμε και θα κονταροχτυπιόμαστε μέχρι εξοντώσεως αρκεί να αποκαλυφθεί αυτή η Αλήθεια.
Διότι τις σκοτεινιές σε αυτό τον τόπο τις τρώμε για πασατέμπο.
Τις καθίζουμε κάτω και τις κερνάμε κρασί ελληνικό μερακλήδικο.

Πρόσεχε όμως φίλε μου Έλληνα. Αδερφέ μου.
Πρόσεχε μην τυχόν και πάνω στο μεθύσι έχεις πατήσει delete στους φίλους σου.
Και την επόμενη μέρα, εκείνη των αποκαλυπτηρίων, όταν θα ξυπνήσεις ζαλισμένος από το μεθύσι και η αλήθεια θα στέκεται να σε κοιτά κατάματα, διαπιστώσεις ότι είσαι μόνος.
Διότι είσαι και πεισματάρης άμα ξυπνήσει η Μάνη και η Κρήτη μέσα σου.
Και κρατάς το πείσμα σου σαν μικρό παιδί.

Δεν τα λέω εγώ, κοίτα, τα λέει η Μάρω!
Η εθνική μας ψυχοθεραπεύτρια με την πένα που χτυπά στην καρδιά, μα φωτίζει το νου:
"Όσο, με πιεστικές συμβουλές, χειμαρρώδη επιχειρήματα, υπερσυναισθηματισμούς, υπερβολές, υποβολές, εντάσεις, και όσα περιέχει μια "πολιτική συζήτηση", πιέζουμε τον άλλον πώς να πράξει τόσο συντηρούμε την ανωριμότητα. Τη δικιά μας ανωριμότητα και του άλλου. 
Δεν το βλέπετε, ότι σαν λαός είμαστε καθηλωμένος σε παιδικές κυκλοθυμίες, παιδικά ξεσπάσματα, αυτοδικαίωση, παράπονα, μειονεξίες (με το ταίρι τους τις μεγαλομανίες), αντιδράσεις νηπίων; 
H πολιτική πράξη συνδέεται με ώριμους χαρακτήρες, όλα τα άλλα είναι επικίνδυνες επαναλήψεις παιδικών στερήσεων.
Ποτέ δεν θα επιλέγει σωστά μια κοινωνία που δεν ενηλικιώνεται".

Οι μέρες που ακολουθούν θα είναι βαριές και ασήκωτες.
Είτε αποφασίσεις το ναι, είτε το όχι μέσα από την κάλπη.
Το νου σου Έλληνα, αδερφέ μου.
Θέλω να ξέρω ότι θα είσαι εδώ, δίπλα μου.
Να μη με κάνεις delete αν ψήφισα το αντίθετο από εσένα.
 Να μου κρατάς το χέρι διότι φοβάμαι πολύ το σκοτάδι αν πρέπει μόνη μου να το διαβώ.



Οι φωτογραφίες είναι από την εκδήλωση που διοργάνωσε η ΑΜΚΟ "Give the kids" για να υποστηρίξει οικογένειες που έχουν πληγεί από την κρίση και στην οποία είχα την τιμή να συμμετέχω.
Λίγες, λιγοστές και φτωχές εικόνες- δείγμα του τί συμβαίνει όταν ενωμένοι άνθρωποι βοηθούν ο ένας τον άλλον. 
Όταν μαθαίνουμε τα παιδιά να απλώνουν το χέρι σε άλλα παιδιά.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο επίσημο site του Give the Kids εδώ, στο Ανθομέλι εδώ, στο My Lovable Baby εδώ, στο Babytips εδώ και να κάνετε like εδώ για τη δυνατότητα να προσφέρετε κάτι σε όσους μας χρειάζονται ήδη.





18.6.15

A Great Photo Shooting Spot in Athens


Σε περίπτωση που ψάχνατε ένα υπέροχο μέρος για να φωτογραφίσετε ή να φωτογραφηθείτε αυτό το σ/κ, σας έχω πρόταση:


Το Ζάππειο! 
Τόσο απλά. Το Ζάππειο.
Σίγουρα έχετε προσέξει αυτά τα υπέροχα ανθισμένα δέντρα σε όλη την Αττική. 
Τα λουλούδια τους είναι μπλε-μωβ και θα ορκιζόμουν ότι τα βλέπω πρώτη φορά στη ζωή μου, αλλά μένω στην Αττική από τότε που γεννήθηκα, οπότε μάλλον ήταν εδώ κάθε Άνοιξη και απλά δεν τα είχα προσέξει.
Στο Ζάππειο λοιπόν, θα βρείτε τον παράδεισο αυτών των δέντρων.
Μπαίνοντας απο την πλευρά της Αίγλης, υπάρχει ένας μεγάλος πεζόδρομος που είναι κατάφυτος δεξιά & αριστερά με αυτά. 
Είναι τόσο μαγικό το θέαμα που πρέπει να το δείτε:


Για να σας προλάβω πριν αρχίσετε το μέτρημα, εδώ βλέπετε τη φωτογραφίση μιας πολύτεκνης οικογένειας με 7 παιδάκια! Δεν είναι καταπληκτικοί;


Πριν κάμποσες μέρες έγινε η βάπτιση του νέου μέλους της οικογενείας και το Ζάππειο ήταν η επιλογή τους για τις "στημένες φωτογραφίες".
Όταν μου το ανακοίνωσαν τηλεφωνικά, φαντάστηκα ότι θα πάμε στο κλασικό σημείο με τη λίμνη και τα παπάκια (αλήθεια, υπάρχουν ακόμη;)
Φαντάζεστε την έκπληξή μου όταν κατέβηκα από το αυτοκίνητο και βρέθηκα μπροστά σε αυτό!



Νομίζω ότι δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι περισσότερο, από ένα υπέροχο σκηνικό για να φωτογραφίσω υπέροχα πρόσωπα. 




 

Σε όλες τις φωτογραφίες μπορώ να δω τα πρόσωπά τους ξέχειλα πληρότητας και με συγκινεί αφάνταστα.
Ναι! Ξέρω φυσικά ότι η καθημερινότητα μιας τόσο μεγάλης οικογένειας είναι κουραστική και χαώδης, πράγματι, αλλά είναι ένα θαύμα όταν κάτω από όλο αυτόν τον κόπο και το χάος, δεν μένει σαν κατακάθι η γκρίνια, αλλά η δοξολογία και η πληρότητα.
Είναι το μόνο κριτήριο για το αν αυτός ο (αφόρητος συχνά) κόπος άξιζε ή πήγε απλώς χαμένος.

 Αυτό το σ/κ αναμένεται υπέροχο.
Note to self: να κανακέψω λίγο παραπάνω τους υπέροχους ανθρώπους που έχω τριγύρω μου.



9.6.15

Summer Plans!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή μου αρέσει να κάνω σχέδια για το καλοκαίρι και να τα μοιράζομαι μαζί σας. Τα περσυνά μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.
Καθώς διανύουμε λοιπόν την τελευταία εβδομάδα του σχολείου, ήρθε επίσημα η στιγμή για σχέδια, ή απλώς για dream-building!



Φέτος όλα ξεκίνησαν με μια κοπιώδη αναζήτηση δραστηριοτήτων, summer camp και σχολείων για το καλοκαίρι. Με ατελείωτες συζητήσεις με φίλους περί του πώς διαχείριζονται το καυτό θέμα της εργασίας όταν υπάρχουν στο σπίτι παιδιά που διακοπεύουν, κτλ κτλ

…Και τελικά όλα κατέληξαν στην ανάλαφρη προσγείωση πάνω σε αυτό το άρθρο που είχα πολύ ανάγκη να διαβάσω φέτος και το συστήνω σε όσους από εσάς νιώθετε έστω και λίγη ανησυχία για το πώς θα απασχολήσετε τα παιδιά στο σπίτι το καλοκαίρι:
The Incredible List of 10 Steps to Create a Magical Summer for Kids

Λάτρεψα κάθε ένα από τα βήματα που προτείνει και νομίζω ότι θα το εφαρμόσουμε κατά γράμμα:

1. Start with a soundtrack/ Ελληνιστί "…βάλε μουσική..."
Αυτό θα είναι το εύκολο μέρος, το καλό ξεκίνημα!
2. Find water. Enter. Repeat/ Βρες νερό. Βούτηξε. Επανάλαβε
Τα παιδιά το έχουν απαιτήσει ήδη, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να το παρακάμψουμε. 
O βασικός λόγος που παραμένουμε στη suburbia.
3. Surround them with books/ Περιτριγύρισέ τα με βιβλία
Συνδρομή στην Δημοτική βιβλιοθήκη.  Check!
4. Do nothing/ Μην κάνεις τίποτε
Αυτό ήταν το καλυτερο μέρος και το κομμάτι που με βοήθησε πιο πολύ να χαλαρώσω. 
Επιλεκτική απραξία! Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι η μητέρα της δημιουργικότητας.
5. Spend lots of time in nature/ Πέρνα πολλή ώρα στη φύση
Εντάξει, μετράει και η θάλασσα, ε;  :) 
6. Watch foreign films and documentaries and amazing animation/ Δείτε ξενόγλωσσο κινηματογράφο & ντοκυμαντερ
Μμμμ δεν ξέρω για αυτό, ίσως το φυλάξω για βραδάκια με τον καλό μου
7. Make a big ole awesome craft/ Κάντε μια εντυπωσιακή κατασκευή
Υπάρχει κάτι που μου ζητουν καιρό τώρα και ποτέ δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ: 
να τους μάθω την ραπτομηχανή. 
Φέτος μάλλον ήρθε ο καιρός!
Θα χρησιμοποιήσω αυτή τη σειρά μαθημάτων για παιδιά:
5 week Summer Sew School (και ο Θεός βοηθός)
8. Explore your neighborhood and city/ Εξερευνήστε την γειτονιά και την πόλη σας.
Δεν χρειάζεται καν επεξήγηση. Ζούμε στην πιο ενδιαφέρουσα γωνιά του πλανήτη
9. Have your child set a goal and accomplish it by summer's end/ Βάλτε το παιδί να θέσει στόχο που θα πραγματοποιήσει μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Πάλι, υπάρχει αίτημα ανοιχτό. Θέλουν λένε, να μας καταλαβαίνουν όταν μιλάμε αγγλικά μεταξύ μας, κάτι που κάνουμε ακριβώς όταν δεν θέλουμε να μας καταλαβαίνουν, αλλά τέλος πάντων! 
10. Make magic/ Κάντε τα όλα μαγικά.
Σκοπεύουμε να το πετύχουμε με μικρές ολιγοήμερες εξορμήσεις που έχουν ήδη μπει στο πρόγραμμα και για τις οποίες δεν ξέρουν τίποτε. Απλά θα ξυπνήσουν κάποια πρωινά και θα βρίσκουν τις βαλίτσες έτοιμες για το άγνωστο. Σσσσσς!


Σας χαιρετώ με εικόνες από την πρώτη μας εξόρμηση στην παραλία με τα μαγιώ που διάλεξαν φέτος μόνα τους για πρώτη φορά τα παιδιά.
Κάθε χρόνο διάλεγα εγώ για λογαριασμό τους και έκλινα προς τα σχέδια τύπου σερφ για να έχουμε σίγουρη αντιηλική προστασία. Φέτος που μεγαλώσανε, δεν υπήρχε περίπτωση να τα πείσω για αυτή την επιλογή. Η επόμενη λύση ήταν τα μαγιώ της Sunuva που εγγυώνται ότι έχουν δείκτη προστασίας UPF 50+.



Με κέρδισαν εκτός των άλλων, για τα όμορφα σχεδιά τους, που παραμένουν παιδικά ενώ έχουν και έναν αέρα λίγο vintage. Αν αρέσουν και σε εσάς μπορείτε να τα βρειτε είτε στο βρετανικό site εδώ ή στο ελληνικό Alice On Board.





Λοιπόν; Εσείς τί σχέδια έχετε για φέτος;


Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 
Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

4.6.15

Coffee Time the Eastern way




Το σπίτι που μένουμε τώρα είναι γεμάτο με τριανταφυλλιές και μια μεγάλη βεράντα ακριβώς μπροστά τους..
Κάθε γνήσιος ανατολίτης γνωρίζει ότι αυτή είναι η ιδανική συνθήκη για πιεί τον καφέ του.
Όπως επίσης, κάθε γνήσιος ανατολίτης φροντίζει με ευλάβεια να χωρέσει κάπου εκεί κατά το απογευματάκι - στο golden hour- την ώρα του καφέ.
Όχι του καφέ στο ποτήρι που τον παίρνεις και τρέχεις, ή μιλάς, ή συλλογίζεσαι ακατάσχετα για όλα όσα εκκρεμούν να γίνουν… όοοοχι! 
Του άλλου, του ανατολίτικου καφέ.
Στο καλό φλυτζανάκι, με το μικρό επιτηδευμένο κέρασμα, ανάγνωσμα, την ησυχία και τον σούπερ αργό ρυθμό που σου επιτρέπει να θυμηθείς ποιός είσαι.

Οι μέρες μας όμως γέμισαν τόσο ασφυκτικά με υποχρεώσεις που δεν υπάρχει πια ούτε ίχνος ανατολίτικου ρυθμού εδώ τριγύρω. Αυτή η χρονιά έχει υπάρξει πολύ ευλογημένη για εμάς από πλευράς εργασίας, όμως αυτό σημαίνει πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή και έναν διαρκή αγώνα για σωστή κατανομή χρόνου μεταξύ εργασίας και παιδιών. 
Πόση δουλειά να αναλάβεις, πόση να αφήσεις, παρότι δεν το θέλεις;
Πόσος χρόνος είναι αρκετός χρόνος για τα παιδιά; 

Νιώθω ήδη ότι έχουμε χάσει την επαφή που είχαμε από τότε που γράφτηκαν στο ολοήμερο και τα παίρνουμε στις 4. Δεδομένου κιόλας ότι κοιμόμαστε από τις 8, μένει μόνο ένα 4ωρο. Τί να πρωτοκάνουμε! Οι κατασκευές έχουν κοπεί μαχαίρι, οι ώρες κοινής περιπλάνησης στον υπολογιστή για να γνωρίσουμε τα θαυμάσια του κόσμου επίσης, και ο εκνευρισμός έχει αυξηθεί κατακόρυφα.
Και είναι γνωστό ότι όταν κανείς φτάσει στα όριά του ξεχνά τις ραφιναρισμένες, μοντέρνες παιδαγωγικές λύσεις και καταφεύγει σε ό,τι αρχέγονο ξεπηδά από μέσα του, από τις καταβολές του.

…όπως την ιεροτελεστία του ανατολίτικου απογευματινού καφέ.
Το επιλεκτικό ωριαίο ραχάτι, παρόλα τα βουνά υποχρεώσεων που εκκρεμούν και θα έκαναν κάθε καθωσπρέπει νεο-γιάπι να μας αποκαλέσει τεμπέληδες.


 Σερβίρουμε ζεστό καφεδάκι για τους γονείς και ζεστό Nesquik για την πιτσιρικαρία. 
Είναι το ρόφημα-comfort drink που τα μικρά απολαμβάνουν απεριόριστα. 
Μας αρέσει εκτός των άλλων διότι έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνες C, D, όπως & τον πολυπόθητο σίδηρο στον οποίο έχουμε μόνιμη έλλειψη.
Δίνει όλα τα στοιχεία που είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό αλλά και με πολύ καλή γεύση.  



Φροντίζουμε για φροντισμένο συνοδευτικό.


 Παίρνουμε τα αγαπημένα βιβλία από τη δανειστική μας.


Κάνουμε πώς δεν βλέπουμε ατυχήματα & ατζαμοσύνες.


Και voila!
Λίγος χρόνος για να πούμε τα νέα του σχολείου, να ηρεμήσουμε τις εντάσεις, να πάρει η μαμά λίγες ανάσες, μα κυρίως, χρόνος να θυμηθούμε πόσο αγαπιόμαστε και πόσο απολαμβάνουμε ο ένας την παρουσία του άλλου.

Απαραίτητο συστατικό:
το πρωί πριν φύγουν να τους ψιθυρίσω συνομωτικά στο αυτί μετά το φιλάκι, 
"σε περιμένω το απόγευμα για καφεδάκι"...

Χρόνος για να ρουφήξουμε την ευωδιά από τα τριαντάφυλλα… 


Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 
Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

28.5.15

Φεστιβάλ Φωτογραφίας

Σήμερα φωτογράφισα ένα ακόμη σχολείο. Νηπιαγωγείο.
Η φωτογράφιση πήγε υπέροχα δεν έχω παράπονο.
Είμαι όμως ακόμη σοκαρισμένη από τις συνθήκες των εγκαταστάσεων. 
Το ίδιο το κτίριο άσχημο σαν φυλακή, με κάγκελα στα παράθυρα. 
Ένα ενιαίο δωμάτιο για 2 τμήματα και γραφείο για τις δασκάλες. Όλα σε ένα!
Όλα στριμωγμένα, το ένα πάνω στο άλλο.
Μια αυλή τουλάχιστον θλιβερή. Μια στάλα. Πουθενά χώρος για παιχνίδια ή τρέξιμο.
Οι δασκάλες πολύ έξυπνα έριξαν όλη τη χρονιά το βάρος στην κηπουρική και η μια πλευρά του άθλια-συρματοπλεγμένου-προαύλιου είχε γεμίσει με γλάστρες ανθισμένες. 
Λεβάντες, πιπερόριζες, γεράνια πολύχρωμα με καρτελάκια κρεμασμένα, τα ονομάτων των παιδιών που τα φροντίζουν.
Εκεί φωτογραφίσαμε και οι εικόνες δείχνουν μαγικές. 
Όπως μαγική είναι η στάση των δασκάλων.
Πώς αντέχουν; 

Η μια έρχεται από άλλο δήμο μακρινό και έχει ζητήσει να είναι εκεί η οργανική της θέση, διότι, λέει, κανείς δεν ήθελε αυτό το σχολείο. Η άλλη δασκάλα κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης ήρθε να μου ψιθυρίσει στο αυτί ότι το ένα παιδάκι που δεν δήλωσε συμμετοχή στη φωτογράφιση διοτι οι γονείς του δεν μπορούν να πληρώσουν, θα το τραβήξουμε τελικά και αυτό διότι θα καλύψει η ίδια τα έξοδα.

Καμιά φορά ψάχνουμε για θαύματα μεγάλα και κραυγαλέα στη ζωή μας, αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα από τη στάση και την ψυχή κάποιων ανθρώπων!
Χάρη σε αυτές τις ψυχές προχωράνε όλα ακόμη σε αυτόν τον τόπο και χρωστάμε βαθειά ευγνωμοσύνη σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που αξιοποιούν τη θέση και τα χαρίσματά τους για να υπηρετήσουν αφιλοκερδώς τον διπλανό τους.

Στο Δήμο μας λοιπόν, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με ψυχή.
 Και γίνονται αρκετές προσπάθειες ώστε να υπάρξει ενότητα & ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ αυτών των ανθρώπων.
Τα Φεστιβάλ είναι ένας τέτοιος δίαυλος και αυτές τις μέρες ένα νέο Φεστιβάλ ετοιμάζεται.

 Η Τοπική Συνεργασία Νέας Μάκρης ετοιμάζει ένα Φεστιβάλ Φωτογραφίας.
Μέσα από τις εικόνες του τόπου μας θα γνωρίσουμε και θα εκτιμήσουμε όσα υπάρχουν ήδη μπροστά στα μάτια μας. 
Θα συμμετάσχουμε σε διαγωνσμό Φωτογραφίας.
Θα υπάρξουν (και ήδη έχουν πραγματοποιηθεί κάποιες) δράσεις με street photography, νυχτερινή φωτογράφιση και άλλες φωτογραφικές εξορμήσεις.
Θα γίνουν συναντήσεις για να γνωριστούμε από κοντά, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας & να ονειρευτούμε μαζί.
Θα διερευνήσουμε τις προοπτικές μιας φωτογραφικής λέσχης στον τόπο μας.
Οι φωτογραφίες παρακάτω είναι από μια περασμένη συνάντηση όπου συναντήθηκαν οι επαγγελματίες φωτογράφοι της περιοχής με τους μαθητές και έγινε ένα μίνι εργαστήριο on the road για τη φωτογράφιση της πλατείας μας και της τοπικής αγοράς.









Περισσότερες φωτογραφίες, backstage και δήλωση συμμετοχής μπορείτε να κάνετε στη σελίδα της
Τοπικής Συνεργασίας Νέας Μάκρης.
Μη μείνετε όμως μόνο θεατές.
Πάρτε τη φωτογραφική μηχανή ή το κινητό σας και ελάτε, σας περιμένουμε...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...